προσοχθίζω

Verbe · prosokhthizô (prosoktidzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

προσ·οχθίζω (f. ιῶ)
1 s’irriter contre, en vouloir à, dat. Spt. Ps. 94, 10, etc. ; Sib. 3, 272 ; avec ἐν et le dat. Spt. Ezech. 36, 31 ||
2 traiter outrageusement, au pass. Spt. 2 Reg. 1, 21.
Étym. π. ὀχθέω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

23 occurrences

  1. Hébreux

    2
  2. 3:10τεσσεράκοντα ἔτη· διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ταύτῃ καὶ εἶπον· Ἀεὶ …
  3. 3:17τίσιν δὲ προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν, ὧν …