πρωτότοκος

Adjectif · prôtotokos (prôtotokos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

πρωτό·τοκος, ος, ον, premier-né, Anth. 9, 213 ; Spt. 2 Reg. 19, 43, etc. ; NT. Luc. 2, 7 ; fig. le premier, le chef, Spt. Ps. 88, 28 ; NT. Col. 1, 15, etc.
Étym. πρ. τεκεῖν.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

140 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 2:7καὶ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν …
  3. Romains

    1
  4. 8:29… υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·
  5. Colossiens

    2
  6. 1:15… ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως,
  7. 1:18… σώματος τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν …
  8. Hébreux

    3
  9. 1:6ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· Καὶ προσκυνησάτωσαν …
  10. 11:28… αἵματος, ἵνα μὴ ὁ ὀλοθρεύων τὰ πρωτότοκα θίγῃ αὐτῶν.
  11. 12:23καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς, καὶ κριτῇ θεῷ …
  12. Apocalypse

    1
  13. 1:5… Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν …