πρωτότοκος
Adjectif · prôtotokos (prôtotokos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
πρωτό·τοκος, ος, ον,
premier-né, Anth. 9,
213 ; Spt. 2
Reg. 19, 43, etc. ; NT. Luc. 2, 7 ; fig. le premier, le chef, Spt. Ps. 88, 28 ; NT. Col. 1, 15, etc.
Étym.
πρ. τεκεῖν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
140 occurrences
Luc
1- 2:7καὶ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν …
Romains
1- 8:29… υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·
Colossiens
2- 1:15… ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως,
- 1:18… σώματος τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν …
Hébreux
3- 1:6ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· Καὶ προσκυνησάτωσαν …
- 11:28… αἵματος, ἵνα μὴ ὁ ὀλοθρεύων τὰ πρωτότοκα θίγῃ αὐτῶν.
- 12:23καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς, καὶ κριτῇ θεῷ …
Apocalypse
1- 1:5… Χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ἄρχων τῶν …