σάκκος

Nom · sakkos (sakkos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σάκκος, att. σάκος, ου (ὁ)
I étoffe grossière de poil de chèvre, d’où :
1 manteau grossier, Spt. Esaï. 50, 3 ; Sir. 25, 17 ; NT. Apoc. 6, 12 ; Plut. M. 239c ||
2 sac de pénitent, cilice, Spt. Gen. 37, 34 ; NT. Luc. 10, 13 ; Jos. B.J. 2, 12, 5 ||
3 sac, bourse, Hdt. 9, 80 ; Ar. Ach. 745, Lys. 1211 ||
4 filtre, Hippon. fr. 57 ||
II p. anal. barbe longue et épaisse, Ar. Eccl. 502 ||
E σάκος, Ar. Ach. 822, Eccl. 502. Dans les inscr. att. σάκος, CIA. 2, add. 834, b, 1, 73, 74 (329 av. J.-C.) et σάκκος, CIA. 2, 62 (357 av. J.-C.), v. Meisterh. p. 73, 5, a.
Étym. emprunt sémit. ; cf. hébr. śaq.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

66 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 11:21… γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ μετενόησαν.
  3. Luc

    1
  4. 10:13… γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμενοι μετενόησαν.
  5. Apocalypse

    2
  6. 6:12… καὶ ὁ ἥλιος ἐγένετο μέλας ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο …
  7. 11:3… προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.