σάρκινος
Adjectif · sarkinos (sarkinos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σάρκινος, η, ον
[ῐ]
1 de chair, Hipparq. (Stob. Fl. 108, 81); Plat. Leg. 906c ; Arstt. H.A. 1, 11, 12 ; Thcr.
Idyl. 21, 66 ;
fig. Plut.
M. 79c ||
2 rempli de chair, charnu,
Ar. fr. 504 ;
Arstt. Nic.
3, 9, 3 ; Pol.
39, 2, 7 ||
3 p.
suite, sensuel, NT. Hebr. 7, 16.
Étym.
σάρξ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Romains
1- 7:14… ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν· ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν.
1 Corinthiens
1- 3:1… λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς ἀλλ’ ὡς σαρκίνοις, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ.
2 Corinthiens
1- 3:3… πλαξὶν λιθίναις ἀλλ’ ἐν πλαξὶν καρδίαις σαρκίναις.
Hébreux
1- 7:16ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκίνης γέγονεν ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου,