σαπρός
Adjectif · sapros (sapros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σαπρός, ά, όν
[ᾰ]
1 pourri, moisi, gâté,
Hpc. 278, 19 ;
en parl. de parties du corps
(poumons, Hpc.
451, 6 ; os
cariés, Hpc. 774b, etc.) ; d’objets divers,
part. de cuir, Ar. Vesp. 38 ; de poisson,
Ar. Ach.
1101 ; de
fleurs, Dém. 615, 11 ; fig. vieux, usé,
joint à ἀρχαῖος, Ar. Pl. 322 ; en parl. de pers. Ar.
Eccl. 884,
Vesp. 1381 ;
Philém. (Com.
fr. 4, 58); Mén. (Com. fr. 4, 101); joint à
γέρων, Ar.
Pax 698
||
2 en b.
part, qui a un goût de pourri, en parl.
de vin vieux parfumé de plantes qu’on y a fait infuser,
Ar. Pl.
1086 ; Alex.
et Philyll.
(Com. fr. 3,
460 ; 2, 865).
Étym.
σήπω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Matthieu
5- 7:17… ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ·
- 7:18… ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.
- 12:33… αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ …
- 12:33… δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον …
- 13:48… τὰ καλὰ εἰς ἄγγη, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω ἔβαλον.
Luc
2- 6:43… γάρ ἐστιν δένδρον καλὸν ποιοῦν καρπὸν σαπρόν, οὐδὲ πάλιν δένδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν …
- 6:43… ποιοῦν καρπὸν σαπρόν, οὐδὲ πάλιν δένδρον σαπρὸν ποιοῦν καρπὸν καλόν.
Éphésiens
1- 4:29πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω, …