σητόβρωτος
Adjectif · sitovrôtos (sêtobrôtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σητό·ϐρωτος, ος, ον,
mangé des vers, Spt. Job 13, 28 ; NT. Jac. 5, 2.
Étym.
σής, βιϐρώσκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗