σκορπίζω
Verbe · skorpizô (skorpidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σκορπίζω (ao. pass.
inf. σκορπισθῆναι) disperser comme avec
l’engin σκορπίος, Hécat. fr. 371 ;
Str. 198 ;
Luc. As.
32 ; NT.
Matth. 12,
30 ; Luc. 11,
23 ; au pass. Plut. Tim. 4 ; NT. Joh. 16, 32.
Étym.
σκορπίος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
29 occurrences
Matthieu
1- 12:30… καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει.
Luc
1- 11:23… καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει.
Jean
2- 10:12… καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει—
- 16:32ἰδοὺ ἔρχεται ὥρα καὶ ἐλήλυθεν ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια κἀμὲ μόνον …
2 Corinthiens
1- 9:9(καθὼς γέγραπται· Ἐσκόρπισεν, ἔδωκεν τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ …