σοφός

Adjectif · sofos (sofos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σοφός, ή, όν :
I habile, particul. dans les arts mécaniques, Pd. P. 5, 154, etc. ; Eschl. Suppl. 770 ; Plat. Virt. 376a, etc. ; d’où habile, en gén. en parl. de poètes, Plat. Phædr. 235a, etc. ; de devins, Eschl. Sept. 382 ; Soph. O.R. 484 ; de médecins, Soph. Aj. 581 ; Plat. Leg. 761d, etc. ; τι, Plat. Phil. 17c, etc. ; περί τι, Plat. Conv. 203a, Pol. 290b, etc. ; περί τινος, Plat. Ap. 19c ; ἔν τινι, Eur. I.T. 1238 ; εἴς τι, Eur. fr. 162, 3, etc. ; πρός τι, Hdn 3, 5, 9, etc. en qqe ch. ; avec un inf. Pd. P. 8, 104 ; Soph. fr. 470 ; Plat. Phædr. 266c, etc. habile à, etc. ||
II en parl. de l’intelligence ou du caractère :
1 prudent, sage, Pd. O. 11, 10, etc. ; Soph. Ph. 431, etc. ; Plat. Ap. 20c, etc. ; en parl. de choses (cœur, esprit, nature, etc.) Eschl. Pr. 1037, etc. ; Soph. El. 474, 1016 ; Xén. Conv. 1, 6 ; Plat. Prot. 312c, etc. ; Plut. M. 225c, etc. ; τὸ σοφόν, Plat. Rsp. 502d, etc. ; τὰ σοφά, Eur. I.A. 1214, etc. la sagesse ; σοφόν ἐστι, avec l’inf. il est sage de, etc. Eur. Hec. 228 ||
2 particul. initié à la sagesse, savant, instruit, particul. en parl. de philosophes, Hdt. 2, 49 ; Xén. Mem. 2, 1, 11 ; Plat. Prot. 339b, etc. ; οἱ ἑπτὰ σοφοί, Dicéarq. (DL. 1, 40) les sept sages ; ironiq. subtil, profond, d’où obscur : τὸ σοφὸν οὐ σοφία, Eur. Bacch. 393, ce qui est trop ingénieux n’est plus la sagesse ; οὐδὲν ποικίλον οὐδὲ σοφόν, Dém. 120, 21, rien de subtil ni de savant, rien qui demande une intelligence souple ni profonde ||
3 particul. ingénieux, fin, rusé, Soph. Ph. 431, etc. ; τὰ σοφά, Soph. Ph. 1244, l’habileté, la finesse ||
Cp. σοφώτερος, Att. (Eur. Med. 675, etc.) ; Plut. M. 15d ; sup. σοφώτατος, Pd. N. 5, 32 ; Att. (Soph. fr. 380, etc.).
Étym. Étymol. obscure, p.-ê. pré-grec.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

208 occurrences

  1. Matthieu

    2
  2. 11:25… τῆς γῆς, ὅτι ἔκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις·
  3. 23:34… ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς· ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ …
  4. Luc

    1
  5. 10:21… τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· …
  6. Romains

    3
  7. 1:14Ἕλλησίν τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί·
  8. 1:22φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,
  9. 16:19… ὑμῖν οὖν χαίρω, θέλω δὲ ὑμᾶς σοφοὺς εἶναι εἰς τὸ ἀγαθόν, ἀκεραίους δὲ …
  10. 1 Corinthiens

    11
  11. 1:19γέγραπται γάρ· Ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω.
  12. 1:20ποῦ σοφός; ποῦ γραμματεύς; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος …
  13. 1:25ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν, καὶ τὸ ἀσθενὲς …
  14. 1:26… κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοί, ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ δυνατοί, οὐ …
  15. 1:27… ἐξελέξατο ὁ θεός, ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφούς, καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο …
  16. 3:10… τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθηκα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ. …
  17. 3:18Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω· εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι …
  18. 3:18… αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός,
  19. 3:19… ἐστιν· γέγραπται γάρ· Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν·
  20. 3:20… πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν ὅτι εἰσὶν μάταιοι.
  21. 6:5… οὕτως οὐκ ἔνι ἐν ὑμῖν οὐδεὶς σοφὸς ὃς δυνήσεται διακρῖναι ἀνὰ μέσον τοῦ …
  22. Éphésiens

    1
  23. 5:15… περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι ἀλλ’ ὡς σοφοί,
  24. Jacques

    1
  25. 3:13Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; δειξάτω ἐκ …