σπέρμα

Nom · spérma (spérma)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σπέρμα, ατος (τὸ)
I semence :
1 en parl. de plantes, semence, grain, graine, Hés. O. 444, 469 ; Hh. Cer. 307 ; Xén. Œc. 17, 8 et 10, Cyr. 8, 3, 38 ; particul. fruit propre à la semence ou mûri pour servir à la semence, Antiph. (Ath. 84b) ; Diosc. 3, 74 ; Lgn 43, 4 ||
2 en parl. d’animaux ou de pers. semence, germe, Pd. N. 10, 151 ; T. Locr. 100a ; Xén. Mem. 4, 4, 23 ; Plat. Leg. 839b ; σπέρμα λογικοῦ, Sext. M. 9, 101, semence ou germe d’un être doué de raison ; avec le gén. de celui qui féconde : σπ. θεοῦ φέρειν, Pd. P. 3, 27, être enceinte d’un dieu ; avec le gén. de l’être engendré : σπ. φέρειν Ἡρακλέους, Pd. N. 10, 29, porter le germe d’où naîtra Hèraklès, en parl. de Zeus ; σπέρμα ἔχειν, Pd. O. 9, 92 ; δέχεσθαι, Pd. P. 4, 452 ; παραλαϐεῖν, Eur. Or. 553, avoir ou recevoir de la semence, c. à d. être fécondée ; au plur. procréation, Soph. O.R. 1246, etc. ; en prose, σπέρματος πλῆσαι, Plut. Lyc. 15, féconder ; p. suite, race, origine, Eschl. Suppl. 290, etc. ; Soph. Ant. 982, etc. ; Eur. Hipp. 618 ; σπέρμα σῶν ὁμαιμόνων, Soph. Tr. 1147, tes frères ; κατ’ ἀμφότερα τὰ σπέρματα, Hpc. 1271, 41, du côté paternel et maternel ||
3 en gén. germe, principe, cause, origine (du feu) Od. 5, 490 ; cf. Pd. O. 7, 87 ; P. 3, 66 ; Plat. Tim. 56b, etc. ; συκοφάντου καὶ πονηροῦ σπέρμα καὶ ῥίζα, Dém. 784, fin, graine et racine de sycophante et de méchant ; σπέρμα κακῶν, Dém. 280, 28, semence de maux ; cf. Dém. 748, 31 ; σπέρμα τῆς στάσεως, Plut. Mar. 10, semence de guerre civile ||
II p. suite, ce qui sort de la semence, d’où :
1 les semences, c. à d. les céréales, les plantes en gén. seul. en poésie, au plur. Eschl. Eum. 803 ||
2 en parl. de pers. rejeton, descendant, enfant, d’ord. au sg. Eschl. Eum. 182, etc. ; Soph. Ph. 364, etc. ; Eur. Bacch. 35 ; Oracl. (Thc. 5, 16) ; rar. au plur. Eschl. Eum. 909 ; Soph. O.R. 1246, etc. ; en prose, Plat. Leg. 853c, etc. ||
III action de semer, semailles, σπέρματος ἄρξασθαι, commencer les semailles, Hés. O. 781.
Étym. σπείρω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

315 occurrences

  1. Matthieu

    7
  2. 13:24… βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.
  3. 13:27… οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ· Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; πόθεν …
  4. 13:32ὃ μικρότερον μέν ἐστιν πάντων τῶν σπερμάτων, ὅταν δὲ αὐξηθῇ μεῖζον τῶν λαχάνων …
  5. 13:37… ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου·
  6. 13:38… ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας· …
  7. 22:24… αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
  8. 22:25… πρῶτος γήμας ἐτελεύτησεν, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀφῆκεν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ …
  9. Marc

    5
  10. 4:31… τῆς γῆς, μικρότερον ὂν πάντων τῶν σπερμάτων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς—
  11. 12:19… ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
  12. 12:20… ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα·
  13. 12:21… ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα, καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως·
  14. 12:22καὶ οἱ ἑπτὰ οὐκ ἀφῆκαν σπέρμα· ἔσχατον πάντων καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν.
  15. Luc

    2
  16. 1:55… πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.
  17. 20:28… ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
  18. Jean

    3
  19. 7:42… ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ, καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης …
  20. 8:33ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτόν· Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· …
  21. 8:37οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε· ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, …
  22. Actes

    4
  23. 3:25… λέγων πρὸς Ἀβραάμ Καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου ἐνευλογηθήσονται πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῆς …
  24. 7:5… αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ’ αὐτόν, οὐκ ὄντος αὐτῷ …
  25. 7:6… οὕτως ὁ θεὸς ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ …
  26. 13:23τούτου ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγαγεν τῷ Ἰσραὴλ σωτῆρα …
  27. Romains

    9
  28. 1:3… τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα,
  29. 4:13… ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι κόσμου, …
  30. 4:16… εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῷ σπέρματι, οὐ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον …
  31. 4:18… κατὰ τὸ εἰρημένον· Οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου·
  32. 9:7οὐδ’ ὅτι εἰσὶν σπέρμα Ἀβραάμ, πάντες τέκνα, ἀλλ’· Ἐν Ἰσαὰκ …
  33. 9:7… τέκνα, ἀλλ’· Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα.
  34. 9:8… τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας λογίζεται εἰς σπέρμα·
  35. 9:29… Εἰ μὴ κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς …
  36. 11:1… καὶ γὰρ ἐγὼ Ἰσραηλίτης εἰμί, ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ, φυλῆς Βενιαμίν.