σπείρω
Verbe · spirô (spéïrô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σπείρω (f.
σπερῶ, ao.
ἔσπειρα, pf.
ἔσπαρκα ; pass. ao.
2 ἐσπάρην [ᾰ] pf. ἔσπαρμαι)
I semer, Hés. O. 389, etc. ; κέγχρους, Hés. Sc. 399 ; στάχυν, Eur. Cycl. 121, etc. du millet, du blé, etc. ; σῖτον, καρπόν,
Hdt. 3, 100 ;
4, 17, du blé, des graines de fruit ;
fig. p. opp. à θερίζειν, Plat. Phædr. 260d ; Arstt. Rhet. 3, 3, 4 ;
NT. Gal.
6, 7 ; 1 Cor.
9, 11 ; σπ.
καινοτάταις διανοίαις, Ar.
Vesp. 1044,
semer des idées nouvelles, en parl. de nouvelles
créations poétiques ; σπ.
(τὸ σπέρμα) μέλανι διὰ
καλάμου, Plat. Phædr. 276c, répandre (des semences, c. à
d. des pensées) avec de l’encre par le moyen du roseau à
écrire ; σπ. εἰς ἀρετῆς ἔκφυσιν,
Plat. Leg.
777c,
répandre de la semence de vertu, litt.
pour faire lever la vertu ; p.
suite :
1 ensemencer :
ἄρουραν, Hés.
O. 461 ;
γῆν, Hdt.
4, 42, un champ, une terre ;
cf. Xén.
Ages. 1, 20 ;
Cyr. 8, 3,
38 ; σπ. πόντον, Thgn. 106, ensemencer la
mer, en parl. d’efforts infructueux ;
fig. en parl. de la
génération : σπ. ἄρουραν,
Eschl. Sept.
754 ; λέχη,
Eur. Ion
64 ; τέκνων
ἄλοκα, Eur. Ph. 18, ensemencer le
champ, la couche, le sillon, d’où naîtront les enfants ||
2 engendrer, produire,
Soph. Tr.
33 ; Plat.
Leg. 775d ; avec un acc. Soph.
Aj. 1293 ;
Eur. Hipp.
449, etc. ;
au pass. Soph.
O.R. 1498 ;
Plat. Leg.
839a,
etc. ||
II répandre comme de la
semence, d’où :
1 saupoudrer :
σπ. τινὰ ἅλας, Spt. Jud. 9, 45, répandre du sel sur qqn ||
2 disséminer,
éparpiller : χρυσόν, Hdt. 7, 107, de l’or ;
φλόγα, Poèt.
(Arstt. Poet.
21, 14) faire jaillir une flamme ;
δρόσον, Eur.
Andr. 167,
répandre de l’eau en aspergeant ; au
pass. être répandu, disséminé, en parl.
d’armes répandues sur le sol, Eur.
H.f. 1098 ;
en parl. de pers. être répandu :
κατὰ τὴν Ἑλλάδα, Thc. 2, 27, à travers la
Grèce ; εἰς ἁρπαγήν, Xén. Hell. 3, 4, 22, pour piller ; fig. répandre des paroles, Ar. Ran. 1206, etc. ||
E Impf. itér. σπείρεσκον,
Hdt. 4,
42.
Étym. R.
indo-europ. *sper-, répandre ; cf.
degré normal : σπέρμα ; degré
fléchi : σπόρος ;
degré zéro : ao.
2 pass. ἐσπάρην, pf. ἔσπαρκα, vb. σπαρτός.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
111 occurrences
Matthieu
17- 6:26… τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, …
- 13:3… ἐν παραβολαῖς λέγων· Ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.
- 13:3… λέγων· Ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.
- 13:4καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ἃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν …
- 13:18Ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείραντος.
- 13:19… ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν …
- 13:19… οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς.
- 13:20ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων …
- 13:22ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, …
- 13:23ὁ δὲ ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων …
- 13:24… Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.
- 13:27… εἶπον αὐτῷ· Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; πόθεν οὖν …
- 13:31… οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·
- 13:37ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς …
- 13:39ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ …
- 25:24… σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας·
- 25:26… ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα;
Marc
12- 4:3Ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων σπεῖραι.
- 4:3Ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων σπεῖραι.
- 4:4καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν, …
- 4:14ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
- 4:14ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
- 4:15… εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς …
- 4:15… Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον εἰς αὐτούς.
- 4:16… εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον εὐθὺς …
- 4:18… ἄλλοι εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι· οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον ἀκούσαντες,
- 4:20… οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσιν τὸν λόγον καὶ παραδέχονται …
- 4:31ὡς κόκκῳ σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερον ὂν πάντων …
- 4:32καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μεῖζον πάντων τῶν …
Luc
6- 8:5Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ …