σταφυλή

Nom · stafuli (stafulê)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σταφυλή, ῆς (ἡ) [ᾰῠ]
1 grappe de raisin mûr, Il. 18, 561 ; Od. 5, 69 ; 7, 121 ; 24, 343, etc. ; Plat. Leg. 844e, etc. ; Th. H.P. 3, 18, 11, etc. ; p. opp. à ὄμφαξ et à σταφίς, Anth. 5, 304 ||
2 tumeur à la luette, Arstt. H.A. 1, 11, 12 ||
E Dat. plur. épq. σταφυλῇσι, Il. 18, 561 ; Od. 5, 69, etc.
Étym. pré-grec ; cf. στέμφυλον.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

34 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 7:16… ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὰς ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;
  3. Luc

    1
  4. 6:44… ἀκανθῶν συλλέγουσιν σῦκα, οὐδὲ ἐκ βάτου σταφυλὴν τρυγῶσιν.
  5. Apocalypse

    1
  6. 14:18… ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς.