στενάζω
Verbe · sténazô (sténadzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
στενάζω (impf.
ἐστέναζον, f.
στενάξω, ao.
ἐστέναξα, pf.
inus. ; pass. seul. pf. ἐστέναγμαι)
1 intr. gémir, abs.
Eschl. Pr.
696, etc. ;
Soph. Ph.
916, etc. ;
στ. οἰκτρόν, Eur. Suppl. 104, pousser des gémissements lamentables ;
μεγάλα στ. Eur.
I.T. 957,
pousser de grands gémissements ; avec un
acc. παιᾶνα στ. Eur. Tr. 578, chanter le péan en gémissant ; στ. ἐπί τινι, Soph.
El. 1299 ;
τινί, Eur.
Alc. 199,
etc. gémir sur qqn ou sur qqe ch. ||
2 tr. gémir sur, déplorer, acc. Soph. Ant. 882, etc. ; Eur. I.T. 550, etc. ; Dém. 835, 12.
Étym.
στένω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
32 occurrences
Marc
1- 7:34καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστέναξεν, καὶ λέγει αὐτῷ· Εφφαθα, ὅ ἐστιν …
Romains
1- 8:23… ἔχοντες ἡμεῖς καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν, υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος …
2 Corinthiens
2- 5:2καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν, τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ …
- 5:4… γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι ἐφ’ ᾧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι …
Hébreux
1- 13:17… μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καὶ μὴ στενάζοντες, ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο.
Jacques
1- 5:9μὴ στενάζετε, ἀδελφοί, κατ’ ἀλλήλων, ἵνα μὴ κριθῆτε· …