στῦλος
Nom · stulos (stulos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
στῦλος, ου
(ὁ) [ῡ]
1 colonne, Hdt. 2, 169 ; Eschl. Ag. 898 ; Eur. I.T. 50 ; fig. c. à d. soutien,
appui, Eur. I.T.
57 ||
2 poteau, Eur. fr. 202 ; Pol. 1, 22, 4.
Étym.
indo-europ. *sth₂-u-lo-, pilier, de
la R. *steh₂-, v. ἵστημι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
151 occurrences
Galates
1- 2:9… καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρναβᾷ …
1 Timothée
1- 3:15… ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία θεοῦ ζῶντος, στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας·
Apocalypse
2- 3:12ὁ νικῶν ποιήσω αὐτὸν στῦλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ θεοῦ μου, …
- 10:1… ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στῦλοι πυρός,