συγχαίρω
Verbe · sunkhérô (sunkaïrô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
συγ·χαίρω (f.
συγχαρήσομαι [ᾰ], ao. 2
συνεχάρην [ᾰ])
1 se réjouir avec :
τινί, Arstt.
Nic. 9, 4, 1,
etc. avec qqn ; abs. Eschl. Ag. 793 ; Ar. Pax 1317 ; τινί, Ar. Eq. 1333 ; Plat. Epin. 988b ; ἐπί τινι, Xén. Hier. 11, 12, de qqe ch. ; ὅτι,
Eschn. 34, 9,
de ce que ||
2 rendre grâces :
τινί τινος, Dém.
194, 23, à qqn de qqe ch. ||
3 féliciter :
τινὶ ἐπί τινι, Pol. 30, 16, 1, qqn de qqe
ch. ||
E Ao. impér. συγχάρηθι
[ᾰ] Anacreont. 31, 30.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Luc
3- 1:58… τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ’ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ.
- 15:6… φίλους καὶ τοὺς γείτονας, λέγων αὐτοῖς· Συγχάρητέ μοι ὅτι εὗρον τὸ πρόβατόν μου …
- 15:9… συγκαλεῖ τὰς φίλας καὶ γείτονας λέγουσα· Συγχάρητέ μοι ὅτι εὗρον τὴν δραχμὴν ἣν …
1 Corinthiens
2- 12:26… πάντα τὰ μέλη· εἴτε δοξάζεται μέλος, συγχαίρει πάντα τὰ μέλη.
- 13:6οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·
Philippiens
2- 2:17… λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν·
- 2:18… δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι.