συλλαλέω
Verbe · sullaléô (sullaléô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
συλ·λαλέω-ῶ [ᾰ] parler ensemble ou avec : τινι,
Pol. 4, 22, 8 ;
πρός τινα, NT.
Luc. 4, 36 ;
μετά τινος, NT.
Matth. 17, 3,
etc. avec qqn.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
9 occurrences
Matthieu
1- 17:3… ἰδοὺ ὤφθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας συλλαλοῦντες μετ’ αὐτοῦ.
Marc
1- 9:4… αὐτοῖς Ἠλίας σὺν Μωϋσεῖ, καὶ ἦσαν συλλαλοῦντες τῷ Ἰησοῦ.
Luc
3- 4:36καὶ ἐγένετο θάμβος ἐπὶ πάντας, καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· Τίς ὁ λόγος …
- 9:30καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῷ, οἵτινες ἦσαν Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας,
- 22:4καὶ ἀπελθὼν συνελάλησεν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ στρατηγοῖς τὸ πῶς …
Actes
1- 25:12τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη· Καίσαρα ἐπικέκλησαι, …