συμπνίγω
Verbe · sumpnigô (sumpnigô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
συμ·πνίγω [ῑγ] (ao. 2 pass.
συνεπνίγην [ῐ]) étouffer, suffoquer, en parl. de la pression exercée par la foule,
NT. Luc.
8, 42 ; fig.
NT. Marc.
4, 7 ; Matth.
13, 22, etc. ;
au pass. être trop pressé, en parl. d’arbres, Th.
C.P. 6, 11,
6.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Matthieu
1- 13:22… τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
Marc
2- 4:7… ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν.
- 4:19… αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
Luc
2- 8:14… πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσιν.
- 8:42… δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν.