Concordance

συμπορεύομαι

Verbe · sumporévomé (sumporeuomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

συμ·πορεύομαι, aller ensemble avec, dat. Xén. An. 1, 3, 5 ; Plat. Phædr. 249c, etc. ; abs. Eur. I.T. 1488 ; ἐπί τινι, Arstt. Nic. 8, 9, 4, pour qqe ch. ; p. suite :
1 se réunir : πρὸς ἀλλήλους εἰς σύλλογον, Pol. 6, 16, 4, les uns avec les autres en assemblée ||
2 avoir commerce avec, Plut. Lyc. 15.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

25 occurrences

  1. Marc

    1
  2. 10:1… Ἰουδαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν, καὶ ὡς …

  3. Luc

    3
  4. 7:11… ἐπορεύθη εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν, καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ὄχλος …
  5. 14:25 Συνεπορεύοντο δὲ αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ στραφεὶς …
  6. 24:15… καὶ συζητεῖν καὶ αὐτὸς Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς,