συνίημι

Verbe · suniimi (suniêmi)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

συν·ίημι, ion. et anc. att. ξυν·ίημι (impft. συνίην et συνίειν, f. συνήσω, ao. συνῆκα, ao. 2 σύνην, pf. συνεῖκα) litt. envoyer ou lancer ensemble ou l’un contre l’autre, d’où :
I lancer à la fois : ἀμφοτέρῃς ἕνα ξ. ὀϊστόν, Mus. gramm. 18, lancer un seul trait sur les deux ensemble ||
II mettre aux prises : τινὰς μάχεσθαι, Il. 1, 8 ; 7, 210, des hommes pour combattre ||
III rapprocher de : φθέγγονθ’ ὥστε θεοῖσι ξυνιέμεν, Hés. Th. 831, ses bouches résonnaient de manière à faire parvenir le son jusqu’aux dieux, en parl. de Typhée ||
IV rapprocher par la pensée, c. à d. :
1 faire attention à, écouter, abs. Il. 15, 442 ; Od. 1, 271 ; avec un acc. de ch. : τινὸς ὄπα, Il. 2, 182 ; τινὸς ἔπος, Od. 6, 289, écouter la voix ou la parole de qqn ; avec un gén. de pers. : τινός, Il. 2, 26 ; Oracl. (Hdt. 1, 47) écouter qqn ; rar. avec un gén. de chose, Il. 1, 273 ||
2 comprendre, se rendre compte de, avec un gén. de pers. : ἀλλήλων, Hdt. 4, 114 ; Thc. 1, 3, etc. se comprendre les uns les autres ; avec un acc. Pd. P. 3, 141 ; Hdt. 3, 46 ; Eschl. Pers. 361, Ch. 887, etc. ; Soph. El. 1479 ; Xén. An. 7, 6, 8, etc. ; abs. οἱ ξυνιέντες, Thgn. 904, les hommes intelligents ; dans le dialogue : συνίης; Diph. (Com. fr. 4, 389) comprends-tu ? avec une conjonct. : ξυνίημ’ ὅτι βούλει, Ar. Av. 946, je comprends que tu veux ; avec un part. : οὐ συνῆκα γεγενημένος, Luc. D. deor. 2, 1, je ne m’aperçus pas que j’étais devenu, etc. ; cf. Plut. M. 231d, etc. ||
Moy. συνίεμαι (f. συνήσομαι, ao. συνείμην, etc.) s’entendre, s’accorder : ἀμφὶ γάμῳ, Il. 13, 381, au sujet d’un mariage ||
E Act. prés. impér. ξυνίει, Od. 8, 241, etc., et ξύνιε, Thgn. 1240 (ξυνίει Bgk) ; inf. ξυνιέμεν [ῑ] Hés. Th. 831 et ξυνιεῖν, Thgn. 565 (régul. συνιέναι, Plat. Prot. 339) Impf. 3 sg. συνίει, Xén. An. 7, 6, 8, et συνίη, Céb. 3, 2, 3 ; 3 pl. épq. ξύνιεν, Il. 1, 273. Ao. poét. ἐσυνῆκα, Alc. 132 et ἐξυνῆκα, Anacr. 146 ; épq. ξυνέηκα, Il. 2, 182 ; Od. 18, 34 ; 1 pl. dor. συνήκαμες, Plut. M. 232, etc. Ao. 2 impér. ξύνες, Il. 2, 26, 63 ; 24, 133 ; Pd. fr. 82 Bgk, etc. ; inf. poét. συνέμεν, Pd. P. 3, 80 (régul. συνεῖναι, Plat. Crat. 414d). Moy. 3 sg. ao. 2 ξύνετο, Od. 4, 76 ; sbj. 1 pl. συνώμεθα, Il. 13, 381.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

135 occurrences

  1. Matthieu

    9
  2. 13:13… βλέπουσιν καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσιν οὐδὲ συνίουσιν·
  3. 13:14… λέγουσα· Ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ …
  4. 13:15… τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καὶ ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς.
  5. 13:19… τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρὸς καὶ ἁρπάζει τὸ …
  6. 13:23… ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιείς, ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὃ …
  7. 13:51 Συνήκατε ταῦτα πάντα; λέγουσιν αὐτῷ· Ναί.
  8. 15:10… τὸν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς· Ἀκούετε καὶ συνίετε·
  9. 16:12τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν προσέχειν ἀπὸ τῆς …
  10. 17:13τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ ὅτι περὶ Ἰωάννου τοῦ …
  11. Marc

    5
  12. 4:12… ἴδωσιν, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσιν, μήποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς.
  13. 6:52οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις, ἀλλ’ ἦν αὐτῶν …
  14. 7:14… ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀκούσατέ μου πάντες καὶ σύνετε.
  15. 8:17… ἄρτους οὐκ ἔχετε; οὔπω νοεῖτε οὐδὲ συνίετε; πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν;
  16. 8:21καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Οὔπω συνίετε;
  17. Luc

    4
  18. 2:50καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς.
  19. 8:10… βλέποντες μὴ βλέπωσιν καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν.
  20. 18:34καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον …
  21. 24:45τότε διήνοιξεν αὐτῶν τὸν νοῦν τοῦ συνιέναι τὰς γραφάς,
  22. Actes

    4
  23. 7:25ἐνόμιζεν δὲ συνιέναι τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ θεὸς διὰ …
  24. 7:25… δίδωσιν σωτηρίαν αὐτοῖς, οἱ δὲ οὐ συνῆκαν.
  25. 28:26… εἰπόν· Ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ …
  26. 28:27… τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καὶ ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς.
  27. Romains

    2
  28. 3:11οὐκ ἔστιν ὁ συνίων, οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν θεόν·
  29. 15:21… αὐτοῦ ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσιν.
  30. 2 Corinthiens

    1
  31. 10:12… μετροῦντες καὶ συγκρίνοντες ἑαυτοὺς ἑαυτοῖς οὐ συνιᾶσιν.
  32. Éphésiens

    1
  33. 5:17διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνίετε τί τὸ θέλημα τοῦ κυρίου·