Concordance

συνετός

Adjectif · sunétos (sunétos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

συνετός, anc. att. ξυνετός, ή, όν :
1 act. intelligent, avisé, prudent, en parl. de pers. Pd. O. 2, 152 ; P. 5, 144 ; Hdt. 1, 185 ; Thc. 3, 82, etc. ; particul. intelligent de nature, p. opp. à μαθών, Thc. 1, 84, etc. ; en parl. d’animaux, Arstt. H.A. 8, 110, etc. ; de choses (esprit, etc. Ar. Ran. 876, etc.) ; avec le gén. : σ. τινος, Eur. Or. 1406, qui a l’intelligence ou la connaissance de qqe ch. ; τὸ συνετόν, Thc. 2, 15 ; Eur. Or. 1180, etc. l’intelligence ||
2 pass. facile à comprendre, intelligible, Thgn. 1078 ; Hdt. 2, 57 ; Eur. Ph. 498, etc. ||
Cp. -ώτερος, Thc. 3, 37 ; Arstt. H.A. 8, 1 ; Luc. D. mort. 6, 3.
Sup. -ώτατος, Thc. 1, 74.
Étym. συνίημι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

55 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 11:25… ὅτι ἔκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις·

  3. Luc

    1
  4. 10:21… ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ …

  5. Actes

    1
  6. 13:7… σὺν τῷ ἀνθυπάτῳ Σεργίῳ Παύλῳ, ἀνδρὶ συνετῷ. οὗτος προσκαλεσάμενος Βαρναβᾶν καὶ Σαῦλον ἐπεζήτησεν …

  7. 1 Corinthiens

    1
  8. 1:19… τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω.