Concordance

συνευδοκέω

Verbe · sunévdokéô (suneudokéô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

συν·ευδοκέω-ῶ :
1 donner son assentiment à, consentir à, dat. Spt. 1 Macc. 1, 57 ; NT. Luc. 8, 1 ; 11, 48 ; abs. Démad. p. 180 fin ; Pol. 7, 1, 3 ; DS. 4, 24, etc. ; au pass. être consenti ou approuvé, Théagès (Stob. Fl. 1, 67) ||
2 s’accorder avec qqn, gén. NT. Rom. 1, 32 ||
Moy. (ao. συνευδοκήθην) c. à l’act. DS. 18, 49.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

9 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 11:48ἄρα μάρτυρές ἐστε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν, ὅτι …

  3. Actes

    2
  4. 8:1Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ. Ἐγένετο δὲ ἐν …
  5. 22:20… σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων …

  6. Romains

    1
  7. 1:32… οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσιν τοῖς πράσσουσιν.

  8. 1 Corinthiens

    2
  9. 7:12… ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει ἄπιστον, καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ, μὴ ἀφιέτω αὐτήν·
  10. 7:13… τις ἔχει ἄνδρα ἄπιστον, καὶ οὗτος συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτῆς, μὴ ἀφιέτω τὸν …