σφάζω
Verbe · sfazô (sfadzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
σφάζω, néo-att.
σφάττω (impf.
ἔσφαζον, f.
σφάξω, ao.
ἔσφαξα, pf.
inus., pl. q. pf. ἐσφάκειν ; pass. f.
σφαγήσομαι, ao.
ἐσφάχθην, ao. 2
ἐσφάγην, pf.
ἔσφαγμαι)
1 égorger une victime
(dans Hom. touj. une brebis ou un bœuf, etc.)
Il. 9, 467 ;
Od. 1, 92 ;
4, 320 ; 9,
46 ; 23, 305 ; cf. Xén. An. 2, 2, 9 ; postér. un animal quelconque ou même une victime humaine, Pd. P. 11, 36 ; Eschl.
Ag. 1433,
etc. ; Soph.
Aj. 236, 299 ;
Eur. Ph.
913, etc. ;
Γῇ, Xén.
Cyr. 8, 3, 24,
immoler une victime à la Terre ; particul. enfoncer le couteau dans la gorge de la
victime (pour recueillir son sang) Il.
1, 459, etc. ;
σφ. τινὰ ἐς τὸν κρητῆρα, Hdt. 3, 11, recueillir dans
le cratère le sang de la victime égorgée ||
2 égorger ou tuer avec un couteau ou
une épée, Hdt. 5,
27 ; 7, 107 ; Eschl. Ch. 904 ; en gén. Xén. An. 4, 5, 10 ; Thc.
2, 92 ; Plat.
Euthyd. 301c ||
3 égorger, en gén., en parl. des loups qui
égorgent les brebis, Arstt.
H.A. 9, 6,
9.
Étym.
p.-ê. pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
93 occurrences
1 Jean
2- 3:12… Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν καὶ ἔσφαξεν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάριν τίνος …
- 3:12… τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν; ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ …
Apocalypse
8- 5:6… μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχων κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, …
- 5:9… καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἐν τῷ …
- 5:12… μεγάλῃ· Ἄξιόν ἐστιν τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ πλοῦτον καὶ …
- 6:4… ἐκ τῆς γῆς καὶ ἵνα ἀλλήλους σφάξουσιν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
- 6:9… ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ …
- 13:3… μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον, καὶ ἡ πληγὴ τοῦ …
- 13:8… βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
- 18:24… καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.