σφάζω

Verbe · sfazô (sfadzô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σφάζω, néo-att. σφάττω (impf. ἔσφαζον, f. σφάξω, ao. ἔσφαξα, pf. inus., pl. q. pf. ἐσφάκειν ; pass. f. σφαγήσομαι, ao. ἐσφάχθην, ao. 2 ἐσφάγην, pf. ἔσφαγμαι)
1 égorger une victime (dans Hom. touj. une brebis ou un bœuf, etc.) Il. 9, 467 ; Od. 1, 92 ; 4, 320 ; 9, 46 ; 23, 305 ; cf. Xén. An. 2, 2, 9 ; postér. un animal quelconque ou même une victime humaine, Pd. P. 11, 36 ; Eschl. Ag. 1433, etc. ; Soph. Aj. 236, 299 ; Eur. Ph. 913, etc. ; Γῇ, Xén. Cyr. 8, 3, 24, immoler une victime à la Terre ; particul. enfoncer le couteau dans la gorge de la victime (pour recueillir son sang) Il. 1, 459, etc. ; σφ. τινὰ ἐς τὸν κρητῆρα, Hdt. 3, 11, recueillir dans le cratère le sang de la victime égorgée ||
2 égorger ou tuer avec un couteau ou une épée, Hdt. 5, 27 ; 7, 107 ; Eschl. Ch. 904 ; en gén. Xén. An. 4, 5, 10 ; Thc. 2, 92 ; Plat. Euthyd. 301c ||
3 égorger, en gén., en parl. des loups qui égorgent les brebis, Arstt. H.A. 9, 6, 9.
Étym. p.-ê. pré-grec.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

93 occurrences

  1. 1 Jean

    2
  2. 3:12… Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν καὶ ἔσφαξεν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάριν τίνος …
  3. 3:12… τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν; ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ …
  4. Apocalypse

    8
  5. 5:6… μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχων κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, …
  6. 5:9… καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἐν τῷ …
  7. 5:12… μεγάλῃ· Ἄξιόν ἐστιν τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ πλοῦτον καὶ …
  8. 6:4… ἐκ τῆς γῆς καὶ ἵνα ἀλλήλους σφάξουσιν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
  9. 6:9… ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ …
  10. 13:3… μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον, καὶ ἡ πληγὴ τοῦ …
  11. 13:8… βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
  12. 18:24… καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.