σῶμα

Nom · sôma (sôma)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

σῶμα, ατος (τὸ)
I corps, p. opp. à l’âme (ψυχή) Plat. Gorg. 493a, Phæd. 91c ; à l’esprit (εἴδωλον) Pd. fr. 96 ; αἱ τοῦ σώματος ἡδοναί, Xén. Mem. 1, 5, 6, les plaisirs du corps ; τὰ τοῦ σώματος ἔργα, Xén. Mem. 2, 8, 2, les travaux ou exercices corporels ; particul. corps d’un homme ou d’un animal, p. opp. aux plantes, Plat. Rsp. 564a ; particul. :
1 dans Hom. corps mort, cadavre (en parl. d’un corps vivant, δέμας) : en parl. de l’homme, Il. 7, 79 ; 22, 342 ; Od. 11, 53 ; 12, 67 ; 24, 187 ; Pd. N. 9, 55 ; en parl. d’un animal, cadavre, charogne, Il. 3, 23 ; 18, 161 ; 23, 169 ; Hés. Sc. 426 ; Pd. N. 3, 82, etc. ||
2 postér. corps vivant, en parl. de l’homme, Hés. O. 538 ; Thgn. 650 ; Pd. O. 6, 93 ; Sim. fr. 183 Bgk ; Soph. Ph. 51, etc. ; Xén. Hell. 6, 1, 6, etc. ; en parl. d’un animal, Batr. 61 ; τὸ σῶμα σῴζειν, Thc. 1, 136 ; διασῴζειν, Xén. An. 5, 5, 13, sauver sa vie ; περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύειν, Isocr. 365c, exposer sa vie ; p. suite, être animé, homme ou animal ; τὸ σὸν σῶμα, Eur. Hec. 301, ta personne, c. à d. toi ; σῶμα ἀνικάτου θηρός, Soph. O.C. 1568, le corps du monstre invincible, pour le monstre invincible, c. à d. Cerbère ; τὰ πολλὰ σώματα, Soph. Ant. 676, c. οἱ πολλοί, la plupart ; δοῦλα καὶ ἐλεύθερα σώματα, Xén. Hell. 2, 1, 19, êtres esclaves et libres ; au sg. en parl. de plus. pers. νεκύων σῶμα, Eur. Suppl. 62, les morts ; particul. avec idée de dédain en parl. de prisonniers ou d’esclaves : σώματα αἰχμάλωτα, Dém. 480, 10, prisonniers ; σώματα οἰκετικά, Eschn. 3, 19, serviteurs ; abs. σῶμα, au sens de « esclave », Pol. 12, 16, 5, emploi blâmé par Poll. 3, 78 ||
3 p. suite, matière, objet tangible, p. opp. à ce qui est insaisissable (comme un souffle, une ombre, etc.) Plat. Pol. 288d ; Luc. V. auct. 25 ; Sext. M. 10, 215, etc. ; d’où le point capital, le fondement : τῆς πίστεως, Arstt. Rhet. 1, 1, le corps de la preuve ; cf. Luc. H. conscr. 23 ||
4 t. de math. corps solide, p. opp. à surface, Arstt. Cæl. 1, 1, 2, etc. ||
5 corps, ensemble, masse : τοῦ κόσμου, Plat. Tim. 31b ; τοῦ παντός, Plat. Tim. 32c, l’ensemble du monde, de l’univers ; en parl. d’un recueil d’écrits, Cic. Att. 2, 1, 4 ||
II partie du corps, organe, avec l’indication de l’organe dont on veut parler : τὸ σῶμα τῶν νεφρῶν, Arstt. H.A. 2, 17, les reins ; σ. παιδοποιόν, El. N.A. 17, 62, le membre génital ||
E Dat. pl. poét. σωμάτεσσι, Pd. P. 8, 118.
Étym. Étymol. inconnue.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

270 occurrences

  1. Matthieu

    14
  2. 5:29… μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν.
  3. 5:30… μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν ἀπέλθῃ.
  4. 6:22Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός. ἐὰν οὖν ᾖ …
  5. 6:22… ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται·
  6. 6:23… ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ …
  7. 6:25… ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ …
  8. 6:25… πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;
  9. 10:28… μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι· …
  10. 10:28… μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ.
  11. 26:12… αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησεν.
  12. 26:26… εἶπεν· Λάβετε φάγετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου.
  13. 27:52καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθησαν,
  14. 27:58οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. τότε ὁ Πιλᾶτος ἐκέλευσεν …
  15. 27:59καὶ λαβὼν τὸ σῶμα ὁ Ἰωσὴφ ἐνετύλιξεν αὐτὸ σινδόνι καθαρᾷ,
  16. Marc

    4
  17. 5:29… τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
  18. 14:8ὃ ἔσχεν ἐποίησεν, προέλαβεν μυρίσαι τὸ σῶμά μου εἰς τὸν ἐνταφιασμόν.
  19. 14:22… καὶ εἶπεν· Λάβετε, τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου.
  20. 15:43… πρὸς τὸν Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
  21. Luc

    13
  22. 11:34ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός σου. ὅταν ὁ …
  23. 11:34… σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς …
  24. 11:34… ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν.
  25. 11:36εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον μέρος …
  26. 12:4… μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν …
  27. 12:22… τῇ ψυχῇ τί φάγητε, μηδὲ τῷ σώματι τί ἐνδύσησθε.
  28. 12:23… πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.
  29. 17:37… ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ καὶ οἱ ἀετοὶ ἐπισυναχθήσονται.
  30. 22:19… ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· Τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου [τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο …
  31. 23:52οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ,
  32. 23:55… τὸ μνημεῖον καὶ ὡς ἐτέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ,
  33. 24:3εἰσελθοῦσαι δὲ οὐχ εὗρον τὸ σῶμα.