τελείωσις
Nom · téliôsis (téléïôsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τελείωσις, εως
(ἡ)
1 accomplissement,
achèvement, Arstt. Metaph. 4, 16, 1 ;
DS. 2, 29 ;
NT. Luc.
1, 46 ; 10, 9
||
2 maturité, Arstt. H.A. 6, 3, 4, etc. ;
Th. H.P.
3, 4, 3.
Étym.
τελειόω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗