τετρακόσιοι
Adjectif · tétrakosiu (tétrakosioï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
τετρακόσιοι, αι, α
[ᾰ] quatre cents, Hdt. 1, 178 ; Att. ; au sg. ἀσπὶς τετρακοσία, Xén.
An. 1, 7, 10,
quatre cents boucliers, c. à d. quatre
cents hoplites ; particul. οἱ τ. les quatre cents :
1 oligarchie établie à Athènes en 411 av. J.-C.
Thc. 8, 67 ;
Lys. 183, 39 ;
And. 10, 41
(décr.), etc.
||
2 ancien conseil, à Athènes, El. V.H. 5, 13.
Étym.
τετρα-, -κοσιοι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
68 occurrences
Actes
3- 5:36… ἑαυτόν, ᾧ προσεκλίθη ἀνδρῶν ἀριθμὸς ὡς τετρακοσίων· ὃς ἀνῃρέθη, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο …
- 7:6… καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν ἔτη τετρακόσια·
- 13:20ὡς ἔτεσι τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα. καὶ μετὰ ταῦτα ἔδωκεν …
Galates
1- 3:17… προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη γεγονὼς νόμος οὐκ …