τυφλός

Adjectif · tuflos (tuflos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

τυφλός, ή, όν :
I aveugle :
1 au propre, Il. 6, 139 ; Hh. Ap. 172, etc. ; fig. τυφλὸς ἐκ δεδορκότος, Soph. O.R. 454, de voyant devenu aveugle ; en parl. de certains dieux, Arès, Ploutos, Erôs, Soph. fr. 720 ; Thcr. Idyl. 10, 19, etc. ; καὶ τυφλῷ δῆλον, Plat. Rsp. 588d, etc. un aveugle même voit cela ; en parl. des organes mêmes de la vue, Eur. Ph. 1117, etc. ; Plat. Rsp. 518c ; τ. φέγγος, Eur. Ph. 1068, cécité ; en parl. d’objets inanimés (bonheur, Eur. fr. 773 ; fortune, Plut. M. 98a, etc. ; la nature, Plut. M. 2b) : p. ext. en parl. des parties du corps ou autres objets appartenant à un aveugle : τ. πούς, Eur. Hec. 1050, Ph. 834, etc. pied d’un aveugle ; τ. χείρ, Eur. Ph. 1699, main d’un aveugle ; τ. βάκτρον, Eur. Ion 744, bâton d’aveugle ; de même en parl. d’actions émanant d’un aveugle : τ. ψηλάφημα, Plut. M. 95a, tâtonnement aveugle ; fig. en parl. de l’intelligence et de l’âme, aveugle, obtus, borné, qui a la vue courte, Pd. N. 7, 34 ; Luc. V. auct. 18 ; τυφλὸς τά τ’ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ’ ὄμματα, Soph. O.R. 371, qui n’entend, ni ne comprend, ni ne voit ; τὴν τέχνην τυφλός, Soph. O.R. 389, aveugle par rapport à son art, en parl. de Tirésias ; avec le gén. τυφλός τινος, Xén. Conv. 4, 12, aveugle en qqe ch. ; τ. τοῦ μέλλοντος, Plut. Sol. 12, qui ne voit pas l’avenir ; p. anal. :
2 qui n’a pas d’organe pour voir ; τὰ τυφλὰ τοῦ σώματος, Xén. Cyr. 3, 3, 45, le côté aveugle du corps, c. à d. le côté de derrière ||
3 p. suite, sans ouverture, sans issue, fermé, bouché : τοῦ ἐντέρου τυφλόν τι, Arstt. P.A. 3, 14, partie de l’intestin bouchée, lat. intestinum cæcum ; χωρία δύσορμα καὶ τυφλά, Plut. Pyrrh. 15, Cæs. 58, parties de littoral inabordables et obstruées par la vase ; χωρία τ. πρὸς γένεσιν ὑδάτων, Plut. Æmil. 14, endroits où l’eau ne trouve pas d’issue pour sourdre ; en parl. des plantes qui ne poussent pas d’yeux et sont arrêtées dans leur développement, Th. C.P. 3, 2, 8 ; 3, 5, 1, etc. ||
II qu’on ne voit pas, d’où :
1 à travers quoi l’on ne peut voir, en parl. des flots bouillonnants ou agités, Anth. 7, 400, etc. ; Plut. Luc. 13 ||
2 qu’on ne voit pas bien, peu clair, indistinct, obscur, Anth. 2, 275 ; πῖδαξ τυφλή, Anth. 9, 417, source cachée ; τυφλαὶ λίμναι, Plut. Syll. 20, étangs cachés ; τυφλὰ ἴχνη, Plut. M. 966d, traces effacées ; fig. τ. κίνημα, Plut. Galb. 18, sourde fermentation ; τ. μήνυμα, Plut. M. 984d, indication obscure ; ἀσαφὴς καὶ τ. ὑπόνοια, Plut. M. 587c, soupçon vague et obscur ; τ. ἐλπίς, Eschl. Pr. 250, espérance vague ; joint à σκολιός, Plat. Rsp. 306c ||
Cp. -ότερος, Str. 686.
Étym. indo-europ. *dheubh-, brumeux ; cf. angl. deaf.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

75 occurrences

  1. Matthieu

    17
  2. 9:27… ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ …
  3. 9:28… εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Πιστεύετε …
  4. 11:5 τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν καὶ χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται …
  5. 12:22Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε …
  6. 15:14ἄφετε αὐτούς· τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν …
  7. 15:14ἄφετε αὐτούς· τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι …
  8. 15:14ἄφετε αὐτούς· τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς …
  9. 15:14… τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.
  10. 15:30… ὄχλοι πολλοὶ ἔχοντες μεθ’ ἑαυτῶν κωφούς, τυφλούς, χωλούς, κυλλούς, καὶ ἑτέρους πολλούς, καὶ …
  11. 15:31… κυλλοὺς ὑγιεῖς καὶ χωλοὺς περιπατοῦντας καὶ τυφλοὺς βλέποντας· καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν Ἰσραήλ.
  12. 20:30καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι …
  13. 21:14Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ …
  14. 23:16Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ οἱ λέγοντες· Ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν …
  15. 23:17μωροὶ καὶ τυφλοί, τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς …
  16. 23:19 τυφλοί, τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ …
  17. 23:24ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα τὴν δὲ …
  18. 23:26Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου …
  19. Marc

    5
  20. 8:22… ἔρχονται εἰς Βηθσαϊδάν. καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλὸν καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται.
  21. 8:23καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ ἐξήνεγκεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης, καὶ …
  22. 10:46… ὄχλου ἱκανοῦ ὁ υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος τυφλὸς προσαίτης ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδόν.
  23. 10:49… εἶπεν· Φωνήσατε αὐτόν. καὶ φωνοῦσι τὸν τυφλὸν λέγοντες αὐτῷ· Θάρσει, ἔγειρε, φωνεῖ σε.
  24. 10:51… Τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ· Ραββουνι, ἵνα ἀναβλέψω.
  25. Luc

    8
  26. 4:18… ἀπέσταλκέν με κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει,
  27. 6:39… δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς· Μήτι δύναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον …
  28. 6:39… καὶ παραβολὴν αὐτοῖς· Μήτι δύναται τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγεῖν; οὐχὶ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦνται;
  29. 7:21… καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο βλέπειν.
  30. 7:22… ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν, χωλοὶ περιπατοῦσιν, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ …
  31. 14:13… δοχὴν ποιῇς, κάλει πτωχούς, ἀναπείρους, χωλούς, τυφλούς·
  32. 14:21… καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπείρους καὶ τυφλοὺς καὶ χωλοὺς εἰσάγαγε ὧδε.
  33. 18:35… ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχὼ τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν ἐπαιτῶν.