Concordance

φιμόω

Verbe · fimoô (fimoô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

φιμόω-ῶ [ῑ] lier fortement la tête, particul. :
1 museler, acc. Spt. Deut. 25, 4 ; fig. réduire au silence, NT. Matth. 22, 34 ; au pass. NT. Marc. 1, 24 ; 4, 39 ; fig. Luc. Per. 15 ; φιμώθητι, NT. Luc. 4, 35 ; Marc. 1, 25 ; πεφίμωσο, NT. Marc. 4, 39, sois muselé ! c. à d. paix ! silence ! φιμοῦσθαι πρός τι, Jos. B.J. proœm. 5 ; Sext. M. 8, 275, être muet pour qqe ch. ||
2 enserrer ou étreindre le cou, particul. attacher au pilori, Ar. Nub. 592.
Étym. φιμός.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

9 occurrences

  1. Matthieu

    2
  2. 22:12… μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη.
  3. 22:34Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσεν τοὺς Σαδδουκαίους συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.

  4. Marc

    2
  5. 1:25καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς λέγων· Φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.
  6. 4:39… ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο …

  7. Luc

    1
  8. 4:35καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς λέγων· Φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἀπ’ αὐτοῦ. καὶ ῥίψαν …

  9. 1 Timothée

    1
  10. 5:18… γὰρ ἡ γραφή· Βοῦν ἀλοῶντα οὐ φιμώσεις, καί· Ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ …

  11. 1 Pierre

    1
  12. 2:15… ἐστὶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν)·