φονεύς
Nom · fonéfs (foneus)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
φονεύς, έως :
1 adj.
m. et fém. meurtrier, meurtrière, en
parl. d’une épée, Soph.
Aj. 1026 ;
d’une main, Eur.
I.T. 586
||
2 subst. homme ou femme qui
commet un meurtre, meurtrier, homicide, au
masc. Il. 9,
632 ; 18, 335 ; Od. 24, 434 ; Hdt. 1, 45 ; Soph. Tr. 1209, etc. ; joint à αὐτόχειρος,
Isocr. 64a ; φονέας αὑτῶν, Lys.
129, 13, suicides ; μᾶλλον φονεύς ἐστιν, Ant.
127, 28, il passe à plus juste titre
pour meurtrier ; au fém. Eur. I.T. 585 ; fig. Ant. 126, 35 ||
E [ᾰ p. exc. dans l’acc.
φονέα, Eur.
Hec. 876]
Nom. pl. φονέες, Lesbon. rh.
3, 8 ; p.
contr. φονεῖς, Ant. 126, 36 ; acc. φονέας, Lys. l.c. ; Ant. 118, 36 ; 127, 16, etc. ;
par contr. φονεῖς, Plut. M. 162e.
Étym.
φόνος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Matthieu
1- 22:7… πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσεν τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν.
Actes
3- 3:14… καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν,
- 7:52… δικαίου οὗ νῦν ὑμεῖς προδόται καὶ φονεῖς ἐγένεσθε,
- 28:4… χειρὸς αὐτοῦ, πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον· Πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὃν διασωθέντα …
1 Pierre
1- 4:15μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς …
Apocalypse
2- 21:8… δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις …
- 22:15… φάρμακοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ πᾶς φιλῶν …