φορτίον
Nom · fortion (fortion)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
φορτίον, ου
(τὸ)
1 charge, fardeau,
Xén. Mem.
2, 2, 5, etc. ; Ar. Pl. 352, etc. ; en parl. d’un enfant dans
le sein de sa mère, Xén.
Mem. 2, 2, 5 ;
fig. Dém.
156, 6 ; Antiph. (Com. fr.
3, 151), etc.
||
2 particul. ballot, marchandises, surt. marchandises à transporter par mer, cargaison
d’un navire, Lycurg. 159, 43 ; Xén. Œc. 8, 12 ; d’ord. au plur. Hés.
O. 641 ;
691 ; Hdt.
1, 1, etc. ;
Ar. Ran.
573, etc.
Étym.
φόρτος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
12 occurrences
Matthieu
2- 11:30… γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.
- 23:4δεσμεύουσιν δὲ φορτία βαρέα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους …
Luc
2- 11:46… νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων …
- 11:46… τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις.
Actes
1- 27:10… καὶ πολλῆς ζημίας οὐ μόνον τοῦ φορτίου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν …
Galates
1- 6:5ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει.