φωτεινός
Adjectif · fôtinos (fôtéïnos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
φωτεινός, ή, όν,
lumineux, Xén. Mem. 3, 10, 1 ;
4, 3, 4 ; Plut.
M. 1110b ; fig. Plut. M. 9b ||
Cp. -ότερος, Plut. M. 9b ; Spt. Sir. 17, 25 ; sup. -ότατος, Sch.-Il. 1, 399.
Étym.
φῶς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Matthieu
2- 6:22… σου ἁπλοῦς, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται·
- 17:5ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ …
Luc
3- 11:34… ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ …
- 11:36εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον μέρος τι σκοτεινόν, ἔσται …
- 11:36… μὴ ἔχον μέρος τι σκοτεινόν, ἔσται φωτεινὸν ὅλον ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ …