χίλιοι

Adjectif · khiliu (kilioï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

χίλιοι, αι, α [χῑ] mille, Il. 7, 471 ; 8, 562 ; 11, 244, etc. ; avec le subst. au gén. : χίλιοι Πελοποννησίων, Thc. 2, 80, mille Péloponnésiens ; accompagné d’un nombre avec idée d’addition, χίλιοι se place qqf. le premier réuni par καί au second : χιλίους καὶ πεντακοσίους, Eschn. 38, 14, etc. mille cinq cents, quinze cents ; d’ord. le second, réuni par καί au premier : πεντακόσιοι καὶ χίλιοι, Xén. Hell. 1, 4, 21, m. sign. ; Plat. Criti. 119b ; Isocr. 58c, 59e, etc. ; postér. sans καί, Pol. 3, 33, 10, etc. ; ou avec une prép. χ. ἐπὶ μυρίοις, Plat. Leg. 894e, onze mille ; τέτταρας πρὸς τοῖς χιλίοις, Luc. Cat. 4, mille quatre ; particul. en parl. de drachmes, qqf. avec le subst. χιλίας δραχμάς, Plat. Ap. 36a, mille drachmes ; d’ord. abs. χίλιαι (s. e. δραχμαί) Dém. 701, 24 ; 702, 58 ; Luc. D. mer. 11, 3, mille drachmes ; περὶ χιλίων κινδυνεύειν, Dém. 599, 28, être exposé à une amende de mille drachmes ; ἐν χιλίοις ὁ κίνδυνος, Dém. 601, 20, le risque est de mille drachmes ; collectiv. au sg. ἵππος χιλίη, Hdt. 5, 63 ; 8, 113 ; ἵππος χιλία, Xén. Cyr. 4, 6, 2, mille chevaux, c. à d. corps de mille cavaliers ; subst. οἱ χίλιοι, les mille, n. de magistrats à Argos, Thc. 5, 67 ; DS. 12, 80 ; à Agrigente, DL. 8, 2, 66, etc. ; pour les nombres qui servent à multiplier χίλιοι, v. δισχίλιοι, τρισχίλιοι, etc.
Étym. indo-europ. *ǵheslo-, mille ; cf. lat. mille, de *smih₂ǵheslih₂, sscr. sahásra-.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

131 occurrences

  1. 2 Pierre

    2
  2. 3:8… ὅτι μία ἡμέρα παρὰ κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα …
  3. 3:8… παρὰ κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία.
  4. Apocalypse

    9
  5. 11:3… δυσὶν μάρτυσίν μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους.
  6. 12:6… θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
  7. 14:20… τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων.
  8. 20:2… καὶ ὁ Σατανᾶς, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη,
  9. 20:3… ἔτι τὰ ἔθνη, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· μετὰ ταῦτα δεῖ λυθῆναι αὐτὸν …
  10. 20:4… ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ χριστοῦ χίλια ἔτη.
  11. 20:5… νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη.
  12. 20:6… τοῦ χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη.
  13. 20:7Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς …