ψευδομαρτυρία

ψευδομαρτυρία, ας (ἡ) [ῠ] faux témoignage, particul. en justice, Dém. 1033, 1 ; ψευδομαρτυρίαν καταγνῶναί τινος, Is. fr. 1, 6, condamner qqn pour faux témoignage ; d’ord. au plur. ψευδομαρτυριῶν δίκη, Is. 38, 15 ; Arstt. Pol. 2, 12, 11, procès pour faux témoignage ; ψευδομαρτυριῶν ἁλῶναι, And. 2, 4 ; Lys. 118, 18, être convaincu de faux témoignage ; ψευδομαρτυριῶν ὀφλεῖν, And. 10, 23, être condamné pour faux témoignage.