ψυχικός
Adjectif · psukhikos (psukikos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ψυχικός, ή, όν
[ῡ]
I qui concerne le
souffle ou la vie : ψυχικὴ δύναμις, Gal.;
ou τὸ ψυχικόν,
DS. 1, 12, la
puissance vitale, le souffle vital ; p.
suite :
1 vivant, animé,
Alex. (Phot.
p. 656, 19); δῶρα ψυχικά, Anth.
App. 282, 4, offrandes d’animaux (ou
p.-ê. offrandes faites du fond de l’âme)
||
2 qui concerne les êtres
vivants, d’où terrestre, matériel
(p. opp. à πνευματικός, spirituel) NT.
1 Cor. 2, 14
||
II qui concerne l’âme,
p. opp. au corps, Arstt. Nic. 3, 10, 2 ; Plut.
M. 524d, 1084e.
Étym.
ψυχή.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
1 Corinthiens
4- 2:14 Ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ …
- 15:44σπείρεται σῶμα ψυχικόν, ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. Εἰ ἔστιν σῶμα …
- 15:44… ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν. Εἰ ἔστιν σῶμα ψυχικόν, ἔστιν καὶ πνευματικόν.
- 15:46… οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν ἀλλὰ τὸ ψυχικόν, ἔπειτα τὸ πνευματικόν.
Jacques
1- 3:15… ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλὰ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης·
Jude
1- 1:19οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, πνεῦμα μὴ ἔχοντες.