ἀδόκιμος
Adjectif · adokimos (adokimos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·δόκιμος, ος, ον
[ῐ]
1 de mauvais aloi
(monnaie) Plat. Leg. 742a ||
2 réformé (cheval),
Arstt. Ath.
49, 1 ||
3 p.
suite, vil, Eur. Tr. 497 ; Plat. Leg. 829d, etc. ; d’où méprisé,
Xén. Lac.
3, 3, etc.
||
E Fém. pl., ἀδόκιμαι,
CIA. 2, 808
b, 54 (326 av.
J.-C.) (v. Meisterh. p. 116, § 58,
3).
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
Romains
1- 1:28… ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα,
1 Corinthiens
1- 9:27… δουλαγωγῶ, μή πως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι.
2 Corinthiens
3- 13:5… Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν ὑμῖν; εἰ μήτι ἀδόκιμοί ἐστε.
- 13:6… ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι.
- 13:7… τὸ καλὸν ποιῆτε, ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν.
2 Timothée
1- 3:8… τῇ ἀληθείᾳ, ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν.
Tite
1- 1:16… ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.
Hébreux
1- 6:8ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς, ἧς τὸ τέλος …