ἀκροατής
Nom · akroatis (akroatês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀκροατής, οῦ
(ὁ) [ᾱτ]
1 auditeur, Thc. 3, 38 ; d’où disciple, Arstt.
Pol. 2, 12,
etc. ||
2 lecteur, Plut. Lys. 12, etc.
Étym.
ἀκροάομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Romains
1- 2:13οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ θεῷ, ἀλλ’ …
Jacques
3- 1:22Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ ἀκροαταὶ μόνον παραλογιζόμενοι ἑαυτούς.
- 1:23ὅτι εἴ τις ἀκροατὴς λόγου ἐστὶν καὶ οὐ ποιητής, οὗτος …
- 1:25… τὸν τῆς ἐλευθερίας καὶ παραμείνας, οὐκ ἀκροατὴς ἐπιλησμονῆς γενόμενος ἀλλὰ ποιητὴς ἔργου, οὗτος …