ἀλείφω

Verbe · alifô (aléïfô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀλείφω (f. ἀλείψω ; ao. ἤλειψα, pf. ἀλήλιφα [ῐ]; pass. ao. ἠλείφθην, pf. ἀλήλιμμαι) [ᾰ]
1 graisser, oindre, particul. en parl. d’athlètes : ἀ. ἐλαίῳ, Il. 18, 350, ou abs. ἀλείφειν, Il. 24, 582 ; Od. 6, 227, oindre d’huile, frotter d’huile ; p. suite, préparer à la lutte, d’où exciter, encourager, Démad. 180, 29 ; Plat. (DL. 4, 6); τινὰ ἐπί τινα, App. Civ. 2, 16, exciter qqn contre qqn ; p. anal. préparer, en gén.: ἀ. ἑαυτὸν ἐπί τι, Plut. Them. 3, se préparer à qqe ch. (à une lutte, etc.) ||
2 enduire, en gén. (de cire, de fard, etc.) Od. 12, 47 ; Hdt. 3, 8 ; Xén. Œc. 10, 5 ; Plat. Lys. 217d ||
Moy. (f. ἀλείψομαι, ao. ἠλειψάμην) s’enduire soi-même, Il. 10, 577, etc. ; Thc. 1, 6 ; 4, 68 ||
E Formes poét. ou rares : Impf. 3 sg. poét. ἄλειφε, Od. 10, 392. Ao. poét. ἄλειψα, Od. 12, 177. Pass. ao. 2 ἠλίφην, Jos. B.J. 2, 8, 3. Pf. réc. ἤλειμμαι, Geop. 7, 8, 9. Moy. ao. poét. ἀλειψάμην, Il. 14, 171.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *h₂leibh-, onguent, cf. ἀλίνω, lat. linō ou p.-ê. pré-grec ; non apparenté à λίπα.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

29 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 6:17σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν …
  3. Marc

    2
  4. 6:13καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.
  5. 16:1… καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν.
  6. Luc

    3
  7. 7:38… καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ.
  8. 7:46ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψεν τοὺς πόδας …
  9. 7:46… μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψεν τοὺς πόδας μου.
  10. Jean

    2
  11. 11:2ἦν δὲ Μαριὰμ ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ καὶ ἐκμάξασα τοὺς …
  12. 12:3… λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξεν …
  13. Jacques

    1
  14. 5:14… τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ …