ἀνένδεκτος
Adjectif · anéndéktos (anéndéktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀν·ένδεκτος, ος, ον,
inadmissible, impossible, NT. Luc. 17, 1 ; Artém. 2, 70.
Étym.
ἀν-, ἐνδέχομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗