ἀνακράζω
Verbe · anakrazô (anakradzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀνα·κράζω (ao.
ἀνέκραξα ; ao. 2 seul.
class. ἀνέκραγον [ᾰγ])
1 crier à haute voix,
pousser un cri ou des cris, Xén. Cyr. 2, 2, 3, etc. ;
An. 4, 4, 20,
etc. ; avec un
rég. ἀν. πολεμικόν, Xén. An. 7, 3, 33, pousser un cri de guerre ; en parl. d’une chouette, Mén. (Stob. Fl. 98, 8) ||
2 se récrier, Plut. Arist. 9, Phoc. 34 ||
3 déclarer, Od. 14, 467 ; Pd. N. 7, 76 ||
E Ao. 1 ἀνέκραξα,
NT. Marc.
1, 23 ; 6,
49.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
19 occurrences
Marc
2- 1:23… αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ καὶ ἀνέκραξεν
- 6:49… περιπατοῦντα ἔδοξαν ὅτι φάντασμά ἐστιν καὶ ἀνέκραξαν,
Luc
3- 4:33… ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, καὶ ἀνέκραξεν φωνῇ μεγάλῃ·
- 8:28ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν· …
- 23:18 Ἀνέκραγον δὲ παμπληθεὶ λέγοντες· Αἶρε τοῦτον, ἀπόλυσον …