ἀνελεήμων
Adjectif · anéléimôn (anéléêmôn)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀν·ελεήμων, ων, ον,
gén. ονος, sans
pitié, cruel, Arstt. Rhet. Al. 37, 3 ;
NT. Rom.
1, 31.
Étym.
ἀν-, ἐλ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗