ἀνεξίκακος

Adjectif · anéksikakos (anéksikakos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀνεξί·κακος, ος, ον [ῐᾰ] résigné, Luc. J. voc. 9 ||
Cp. -ώτερος, Arét. 19, 23 ; sup. -ώτατος, Thém. 271b.
Étym. ἀνέχω, κακόν.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗