ἀνεξίκακος
Adjectif · anéksikakos (anéksikakos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀνεξί·κακος, ος, ον
[ῐᾰ] résigné, Luc. J. voc. 9 ||
Cp. -ώτερος, Arét. 19, 23 ; sup. -ώτατος, Thém. 271b.
Étym.
ἀνέχω, κακόν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗