ἀντίδικος
Nom · antidikos (antidikos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀντί·δικος, ου
(ὁ) [ῐῐ]
1 adversaire dans un
procès, partie adverse, Eschn.
50, 22, etc. ;
οἱ ἀ. Plat.
Phædr. 273c, les adversaires,
les parties ||
2 p.
suite ennemi, Eschl. Ag. 41.
Étym.
ἀ. δίκη.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
14 occurrences
Matthieu
2- 5:25ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ ἕως ὅτου εἶ μετ’ …
- 5:25… τῇ ὁδῷ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ, καὶ ὁ κριτὴς τῷ …
Luc
2- 12:58ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ’ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ …
- 18:3… αὐτὸν λέγουσα· Ἐκδίκησόν με ἀπὸ τοῦ ἀντιδίκου μου.
1 Pierre
1- 5:8νήψατε, γρηγορήσατε. ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ …