ἀνόητος
Adjectif · anoitos (anoêtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·νόητος, ος,
ον :
I pass.
1 dont on n’a pas entendu
parler, Hh. Merc. 80 ||
2 qu’on ne saisit pas par
l’esprit (p. opp. à νοητός) Plat. Phæd. 80b ||
II act.
1 qui ne pense pas,
Plat. Parm.
132c ||
2 qui ne comprend pas,
gén. Luc. ;
abs. inintelligent, sot, Hdt. 1, 87 ; Xén. Cyr. 2, 2, 15, etc. ;
Ar. Eq.
1349 ; p. opp.
à προνοητικός, Xén. Mem. 1, 3, 9 ; en parl.
d’animaux, Arstt. H.A. 9, 3, 2, etc. ; de poissons,
Plut. M.
975b ;
de choses (pensées,
sentiments, Soph. Aj. 162 ; accusation, Xén.
Œc. 11, 3 ;
actions, Isocr.
86a,
etc.) : τὰ
ἀ. Ar. Nub. 417, sottises, folies
||
Cp. -ότερος, Isocr. 280d.
Sup. -ότατος, Xén. Œc. 11, 3 ; Plat. Rsp. 360d, etc. ||
E Crase avec ὦ ; voc. sg. ὦνόητε,
Ar. Vesp.
252, Nub.
858 ; plur.
ὦνόητοι, Ar.
Ran. 734 ;
mais ὦ ἀνόητοι,
Ar. Lys.
572.
Étym.
ἀ, νοέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
17 occurrences
Luc
1- 24:25καὶ αὐτὸς εἶπεν πρὸς αὐτούς· Ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν …
Romains
1- 1:14… τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί·
Galates
2- 3:1Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανεν, οἷς κατ’ …
- 3:3οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;
1 Timothée
1- 6:9… πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους …
Tite
1- 3:3ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς …