ἀπέρχομαι

Verbe · apérkhomé (apérkomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀπ·έρχομαι (f. ἄπειμι, ao. 2 ἀπῆλθον, pf. ἀπελήλυθα)
1 s’en aller, s’éloigner, partir ; abs. Hdt. 1, 199 ; Thc. 1, 24, etc. ; avec un gén. : πάτρης, Il. 24, 766 ; οἴκου, Od. 2, 136, s’éloigner de sa patrie, de sa maison ; avec une prép. ἀπὸ τοῦ βουλευτηρίου, Thc. 8, 92, de la salle de délibération ; ἐκ τῆς χώρας, Thc. 1, 89, du pays ; ἀπ. ἐς Σάρδις, Hdt. 1, 22, partir pour Sardes ; ἐπ’ οἴκου, Thc. 1, 92 ; ou οἴκαδε, Archipp. (Ath. 678e) s’en retourner chez soi ; παρά τινα, Luc. Tim. 11, s’en aller chez qqn ; p. anal. ἀπ. ἐκ τοῦ βίου, Luc. D. mort. 6, 1, etc. ou abs. ἀπέρχεσθαι, DL. 3, 6 ; Anth. 11, 335, quitter la vie ; fig. ἐκ δακρύων ἀπ. Eur. Or. 295 ; ἄπ. τοῦ λόγου, Eur. I.T. 546, cesser de pleurer, de parler ; avec un part. ἀπέρχεται νικῶν, Arstd. t. 2, 2, il sort vainqueur (de la lutte) ; avec un suj. de chose : ἀπέρχεται (ἡ νόσος) Soph. Ph. 808, le mal disparaît ; en parl. du temps : ἀπελθόντος ἐνιαυτοῦ, Plat. Leg. 954d, l’année écoulée (en parl. des mois on emploie ἄπειμι) ; νυκτὸς ἀπερχόμενης, Arat. 315, la nuit s’en allant ; en parl. de bruits, de rumeurs, se répandre au loin, NT. Matth. 4, 24 ||
2 revenir sur ses pas : fig. εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν, Plat. Conv. 193c, revenir à sa première nature ||
E Au fut. les Att. emploient ἄπειμι au lieu de ἀπελεύσομαι. Ao. 2 dor. ἀπῆνθον, Thcr. Idyl. 2, 84, etc.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

320 occurrences

  1. Matthieu

    35
  2. 2:22… τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ’ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς …
  3. 4:24καὶ ἀπῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς ὅλην τὴν …
  4. 5:30… ὅλον τὸ σῶμά σου εἰς γέενναν ἀπέλθῃ.
  5. 8:18… Ἰησοῦς πολλοὺς ὄχλους περὶ αὐτὸν ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ πέραν.
  6. 8:19… αὐτῷ· Διδάσκαλε, ἀκολουθήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ.
  7. 8:21… εἶπεν αὐτῷ· Κύριε, ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.
  8. 8:32… εἶπεν αὐτοῖς· Ὑπάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόντες ἀπῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ἰδοὺ ὥρμησεν …
  9. 8:33οἱ δὲ βόσκοντες ἔφυγον, καὶ ἀπελθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν πάντα καὶ …
  10. 9:7καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
  11. 10:5… αὐτοῖς λέγων· Εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε καὶ εἰς πόλιν Σαμαριτῶν μὴ εἰσέλθητε·
  12. 13:25… ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ ἀπῆλθεν.
  13. 13:28… δὲ δοῦλοι αὐτῷ λέγουσιν· Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;
  14. 13:46εὑρὼν δὲ ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην ἀπελθὼν πέπρακεν πάντα ὅσα εἶχεν καὶ ἠγόρασεν …
  15. 14:15… ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα.
  16. 14:16… Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν.
  17. 16:4… τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ. καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἀπῆλθεν.
  18. 16:21… αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων …
  19. 18:30ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ …
  20. 19:22ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθεν λυπούμενος, ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
  21. 20:5οἱ δὲ ἀπῆλθον. πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην …
  22. 21:29… εἶπεν· Οὐ θέλω· ὕστερον δὲ μεταμεληθεὶς ἀπῆλθεν.
  23. 21:30… ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθεν.
  24. 22:5οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, …
  25. 22:22καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθαν.
  26. 25:10 ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος, …
  27. 25:18ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν γῆν καὶ ἔκρυψεν τὸ ἀργύριον …
  28. 25:25καὶ φοβηθεὶς ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ …
  29. 25:46καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ …
  30. 26:36… τοῖς μαθηταῖς· Καθίσατε αὐτοῦ ἕως οὗ ἀπελθὼν ἐκεῖ προσεύξωμαι.
  31. 26:42πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθὼν προσηύξατο λέγων· Πάτερ μου, εἰ οὐ …