Concordance

ἀπαρνέομαι

Verbe · aparnéomé (aparnéomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀπ·αρνέομαι-οῦμαι (impf. ἀπηρνούμην, f. ἀπαρνήσομαι, ao. ἀπηρνήθην, pf. ἀπήρνημαι)
1 refuser, repousser, acc. Thc. 6, 56 ; abs. Plat. Ep. 338e ||
2 nier, Hdt. 6, 69 ; avec l’inf. Plat. Phædr. 256a ; avec μή et l’inf. Eur. Hipp. 1266, ou μὴ οὐ et l’inf. Plat. Gorg. 461c ||
E Fut. ἀπαρνηθήσομαι, au sens pass. Soph. Ph. 527 ; NT. Luc. 12, 9 ; mais ao. ἀπηρνήθην, au sens act. Soph. Tr. 480 ; Eur. l. c., etc. ; ao. moy. non att. ἀπηρνησάμην, Hpc. 1275, 8 ; Call. Cer. 75, 107, etc.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

12 occurrences

  1. Matthieu

    4
  2. 16:24… Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ …
  3. 26:34… τῇ νυκτὶ πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με.
  4. 26:35… σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὁμοίως καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπαν.
  5. 26:75… εἰρηκότος ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με, καὶ ἐξελθὼν ἔξω ἔκλαυσεν πικρῶς.

  6. Marc

    4
  7. 8:34… Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ …
  8. 14:30… ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι τρίς με ἀπαρνήσῃ.
  9. 14:31… με συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
  10. 14:72… Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δὶς τρίς με ἀπαρνήσῃ, καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιεν.

  11. Luc

    3
  12. 12:9… δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ θεοῦ.
  13. 22:34… φωνήσει σήμερον ἀλέκτωρ ἕως τρίς με ἀπαρνήσῃ εἰδέναι.
  14. 22:61… αὐτῷ ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι σήμερον ἀπαρνήσῃ με τρίς.