ἀπειθέω

Verbe · apithéô (apéïtéô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀπειθέω-ῶ (impf. ἠπείθουν)
1 n’être pas fidèle à, manquer à (des engagements) dat. Plat. Leg. 949d ||
2 désobéir, Eschl. Ag. 1049 ; Xén. Cyr. 4, 2, 35, etc. ; τινι, Xén. Cyr. 1, 2, 2 ; Plat. Rsp. 538b ; Eur. Or. 31, désobéir à qqn ; ou avec un rég. de chose : τῇ πόλει, Plat. Leg. 949c ; νόμῳ, Plat. Leg. 741d, désobéir à l’État, à la loi, etc. ; en parl. d’animaux, Xén. Cyr. 7, 5, 62 ; avec un sujet de chose : τὰ σκάφη τοῖς οἴαξιν ἠπείθει, DS. 13, 46, les embarcations n’obéissaient pas au gouvernail ||
3 ne se laisser pas persuader, repousser des avances, être dédaigneux, en parl. d’une femme à l’égard d’un amant, Aristén. 2, 20 ||
4 être incrédule, Naz. 2, 226.
Étym. ἀπειθής.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

62 occurrences

  1. Jean

    1
  2. 3:36… υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον· ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ’ …
  3. Actes

    2
  4. 14:2οἱ δὲ ἀπειθήσαντες Ἰουδαῖοι ἐπήγειραν καὶ ἐκάκωσαν τὰς ψυχὰς …
  5. 19:9ὡς δέ τινες ἐσκληρύνοντο καὶ ἠπείθουν κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν ἐνώπιον τοῦ πλήθους, …
  6. Romains

    5
  7. 2:8τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας καὶ ἀπειθοῦσι τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ …
  8. 10:21… ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.
  9. 11:30ὥσπερ γὰρ ὑμεῖς ποτε ἠπειθήσατε τῷ θεῷ, νῦν δὲ ἠλεήθητε τῇ …
  10. 11:31οὕτως καὶ οὗτοι νῦν ἠπείθησαν τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καὶ αὐτοὶ …
  11. 15:31ἵνα ῥυσθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ ἡ διακονία …
  12. Hébreux

    2
  13. 3:18… τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασιν;
  14. 11:31… Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐ συναπώλετο τοῖς ἀπειθήσασιν, δεξαμένη τοὺς κατασκόπους μετ’ εἰρήνης.
  15. 1 Pierre

    4
  16. 2:8… πέτρα σκανδάλου· οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες· εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν.
  17. 3:1… ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ διὰ τῆς τῶν γυναικῶν …
  18. 3:20 ἀπειθήσασίν ποτε ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ θεοῦ …
  19. 4:17… ἀφ’ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ;