Concordance

ἀπειθής

Adjectif · apithis (apéïtês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀ·πειθής, ής, ές :
I pass. désobéissant, indocile, Soph. fr. 45 ; τινι, Att. (Plat. Leg. 936b, etc.) qui désobéit à qqn ; en parl. d’animaux, Xén. Eq. 3, 6 ; Hipp. 1, 3 ; en parl. de navires difficiles à diriger, Thc. 2, 84 ; DC. 50, 29 ; Orph. Arg. 245 ; de même, difficile à manier, résistant, en parl. de métaux, d’objets divers, etc. El. N.A. 1, 55 ; Phil. 2, 87 ; Opp. C. 2, 511 ; en parl. d’un pays, d’une région impraticable, Hermés. 5, 3 ; en parl. de choses : ἀπειθέα τεύχειν, Call. Dian. 66, commettre des actes de désobéissance, être désobéissant ||
II act.
1 qui ne persuade pas, qui inspire de la défiance, suspect, Thgn. 1235 ||
2 non attrayant, répugnant (au goût) Ath. 87c, etc. ||
Cp. -έστερος, Phil. ll. cc. ; sup. -έστατος, Xén. Mem. 3, 5, 19.
Étym. ἀ, πείθω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

14 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 1:17… ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι κυρίῳ λαὸν …

  3. Actes

    1
  4. 26:19Ὅθεν, βασιλεῦ Ἀγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ,

  5. Romains

    1
  6. 1:30… ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,

  7. 2 Timothée

    1
  8. 3:2… φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,

  9. Tite

    2
  10. 1:16… δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.
  11. 3:3ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις, …