Concordance

ἀποθήκη

Nom · apothiki (apotêkê)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀποθήκη, ης (ἡ) lieu de dépôt : βιϐλίων, Luc. Ind. 5, dépôt de livres ; σώματος, Luc. Char. 22, tombeau ; abs. magasin (de vivres, d’approvisionnements) Thc. 6, 97 ; fig. ἀποθήκην ποιεῖσθαι ἔς τινα, Hdt. 8, 109, se ménager un lieu de refuge auprès de qqn.
Étym. ἀποτίθημι.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

18 occurrences

  1. Matthieu

    3
  2. 3:12… συνάξει τὸν σῖτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ.
  3. 6:26… σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος …
  4. 13:30… τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.

  5. Luc

    3
  6. 3:17… καὶ συναγαγεῖν τὸν σῖτον εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ, τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ …
  7. 12:18… εἶπεν· Τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ …
  8. 12:24… θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστιν ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ …