ἀποθνῄσκω

Verbe · apothniskô (apotnêskô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀπο·θνῄσκω (f. ἀποθανοῦμαι, ao. 2 ἀπέθανον, pf. ἀποτέθνηκα) mourir, Il. 22, 432 ; Od. 11, 424, etc. ; Xén. Cyr. 8, 8, 14, etc. ; ὑπὸ λιμοῦ, Thc. 1, 126 ; Plat. Conv. 191a ; λιμῷ, Plat. Men. 91e ; νόσῳ, Thc. 8, 84, de faim, de maladie ; ἐκ τῶν τραυμάτων, Hdt. 2, 63, mourir de ses blessures ; ὑπό τινος, Hdt. 1, 137 ; 7, 154 ; Plat. Ap. 29c, etc. de la main de qqn ; ὑπὸ τῆς πόλεως, Lycurg. 159, 29, être condamné à mort par la cité ; avec un acc. de même origine : στρατηγοῦ θάνατον ἀποθνῄσκειν, Plut. Sert. 13, mourir d’une mort de général ; cf. Xén. Mem. 4, 8, 3 ; fig. mourir de peur, de rire, Ar. Ach. 15 ; Arstt. M. mor. 1, 20, 13 ; p. anal. mourir, en parl. de plantes, Th. H.P. 3, 17, 2 ||
E Fut. ion. ἀποθανέομαι ou ἀποθανεῦμαι, Hdt. 3, 143 ; 7, 134 ; fut. réc. ἀποθνήξω, Es. 152 Korais. Ao. 2 part. fém. dor. ἀποθανοῖσα, Pd. O. 2, 20. Pf. part. épq. ἀποτεθνηώς, Il. 22, 432 ; Od. 11, 424. Pl. q. pf. 3 pl. épq. ἀποτέθνασαν, Od. 12, 393.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

659 occurrences

  1. Matthieu

    5
  2. 8:32… τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν.
  3. 9:24ἔλεγεν· Ἀναχωρεῖτε, οὐ γὰρ ἀπέθανεν τὸ κοράσιον ἀλλὰ καθεύδει· καὶ κατεγέλων …
  4. 22:24λέγοντες· Διδάσκαλε, Μωϋσῆς εἶπεν· Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς …
  5. 22:27ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανεν ἡ γυνή.
  6. 26:35… Πέτρος· Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὁμοίως καὶ …
  7. Marc

    8
  8. 5:35… ἀρχισυναγώγου λέγοντες ὅτι Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανεν· τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;
  9. 5:39… θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει.
  10. 9:26… νεκρὸς ὥστε τοὺς πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν.
  11. 12:19… ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ καὶ καταλίπῃ γυναῖκα καὶ μὴ ἀφῇ …
  12. 12:20… καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα·
  13. 12:21καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα, καὶ ὁ τρίτος …
  14. 12:22… σπέρμα· ἔσχατον πάντων καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν.
  15. 15:44… τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανεν·
  16. Luc

    10
  17. 8:42… αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα καὶ αὐτὴ ἀπέθνῃσκεν. Ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ …
  18. 8:52… δὲ εἶπεν· Μὴ κλαίετε, οὐ γὰρ ἀπέθανεν ἀλλὰ καθεύδει.
  19. 8:53καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν.
  20. 16:22ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ …
  21. 16:22… τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανεν δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη.
  22. 20:28… Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν, ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ ἔχων γυναῖκα, καὶ οὗτος ἄτεκνος ᾖ, …
  23. 20:29… ἦσαν· καὶ ὁ πρῶτος λαβὼν γυναῖκα ἀπέθανεν ἄτεκνος·
  24. 20:31… οἱ ἑπτὰ οὐ κατέλιπον τέκνα καὶ ἀπέθανον·
  25. 20:32ὕστερον καὶ ἡ γυνὴ ἀπέθανεν.
  26. 20:36οὐδὲ γὰρ ἀποθανεῖν ἔτι δύνανται, ἰσάγγελοι γάρ εἰσιν καὶ …
  27. Jean

    28
  28. 4:47… ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν, ἤμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν.
  29. 4:49… αὐτὸν ὁ βασιλικός· Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου.
  30. 6:49… ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ μάννα καὶ ἀπέθανον·
  31. 6:50… τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ·
  32. 6:58… οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσει …
  33. 8:21… με, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποθανεῖσθε· ὅπου ἐγὼ ὑπάγω ὑμεῖς οὐ δύνασθε …
  34. 8:24εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ …