ἀπολύω

Verbe · apoluô (apoluô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀπο·λύω (f. ύσω, ao. ἀπέλυσα, pf. ἀπολέλυκα)
I au propre :
1 délier, détacher : ἱμάντα, Od. 21, 46, une courroie ||
2 mettre au jour ; au pass. être mis au jour, en parl. d’un enfant, Hpc. 144e ; 261, 49 ; en parl. de la femme, être délivrée, Hpc. 261, 52 ; 262, 39 ; etc. ; en parl. de la matrice, être délivré de, Hpc. 260, 11 ||
II fig.
1 libérer un captif moyennant rançon, Il. 1, 95, etc. ; Att. ; ἀπολύεσθαι πολλῶν χρημάτων, Xén. Hell. 4, 8, 21, être libéré moyennant une forte somme ||
2 t. de droit : ἀπ. τινὰ αἰτίας, Hdt. 9, 88 ; Xén. An. 6, 6, 16, etc. absoudre qqn d’une accusation ; avec μή et l’inf.: ἀπ. τινὰ μὴ φῶρα εἶναι, Hdt. 2, 174, acquitter qqn comme n’étant pas un voleur ; abs. Ar. Vesp. 988, etc. ; au pass. être acquitté, être absous, Thc. 6, 29, etc. ||
3 acquitter (une dette), payer : ἀπ. ἀνάλωμα, Plat. Crat. 417b, couvrir une dépense ||
4 congédier, renvoyer, particul. licencier (une armée) Xén. Hell. 6, 5, 21 ; répudier (une femme) NT. Matth. 1, 19 ; se séparer (d’un mari) DS. 12, 18 ; en gén. τινὰ ἀπ. ἄδειπνον, Ar. Ach. 1155, renvoyer qqn sans souper ||
5 affranchir, libérer : τινά τινος, Hdt. 2, 30 ; Xén. Cyr. 8, 3, 47 ; Plat. Rsp. 865a, qqn d’une charge, d’un souci, etc. ; τὴν ψυχὴν ἀπὸ τοῦ σώματος κοινωνίας, Plat. Phæd. 64e, affranchir l’âme de la communauté avec le corps ; au pass. τῆς στρατηΐης ἀπολελύσθαι, Hdt. 4, 84, être affranchi du service militaire ; τῆς ἀρχῆς ἀπ. Thc. 2, 8, être affranchi de l’autorité (de qqn) ||
6 t. de log. et de gr., au pf. pass. ἀπολελύσθαι, être indépendant, être absolu ; ἀπολελυμένος, absolu, Arstt. Sext. Dysc. etc. ou non rythmé, Héph. Poem. 5 ; Hdn gr. ||
Moy.
I tr.
1 écarter de soi : διαϐολάς, Thc. 8, 87 ; Plat. Ap. 37b ; αἰτίαν, Thc. 5, 75 ; Dém. 191, 11, etc. des attaques, une accusation ; abs. ὁ δὲ ἀπολυόμενος ἔφη, Hdt. 8, 59, il dit pour sa défense ; avec le gén.: τινὰ ἀπ. τινός, Plat. Leg. 637c, décharger ou disculper qqn de qqe accusation ||
2 délivrer : τοὺς Ἕλληνας ἀπ. δουλείας, Plat. Menex. 245a, les Grecs de la servitude ||
II intr.
1 se détacher, se séparer : ἀλλήλων, Arstt. Metaph. 6, 6, 5, ou ἀπ’ ἀλλήλων, Arstt. Phys. 1, 2, 6, les uns des autres ; abs. ἀπολελυμένος, détaché, séparé, en parl. d’organes, Arstt. H.A. 2, 1, 41 ; 4, 8, 7, etc. ||
2 s’éloigner, partir, Pol. 2, 34, 12, etc. ; d’où quitter la vie, mourir, Soph. Ant. 1314 ||
E Ao. 2 moy. part. épq. plur. neutre ἀπολύμενα, au sens pass. Opp. C. 8, 128.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

96 occurrences

  1. Matthieu

    20
  2. 1:19… μὴ θέλων αὐτὴν δειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν.
  3. 5:31Ἐρρέθη δέ· Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον.
  4. 5:32… δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας …
  5. 5:32… ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται.
  6. 14:15… τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς …
  7. 14:22… αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
  8. 14:23καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος …
  9. 15:23… οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτὸν λέγοντες· Ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
  10. 15:32… καὶ οὐκ ἔχουσιν τί φάγωσιν· καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω, μήποτε ἐκλυθῶσιν …
  11. 15:39καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἐνέβη εἰς τὸ πλοῖον, …
  12. 18:27… δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.
  13. 19:3… αὐτὸν καὶ λέγοντες· Εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν;
  14. 19:7… Μωϋσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν;
  15. 19:8… πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν, ἀπ’ ἀρχῆς δὲ …
  16. 19:9λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ …
  17. 19:9… καὶ γαμήσῃ ἄλλην μοιχᾶται καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.
  18. 27:15Κατὰ δὲ ἑορτὴν εἰώθει ὁ ἡγεμὼν ἀπολύειν ἕνα τῷ ὄχλῳ δέσμιον ὃν ἤθελον.
  19. 27:17… εἶπεν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Τίνα θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν, Ἰησοῦν τὸν Βαραββᾶν ἢ Ἰησοῦν …
  20. 27:21… αὐτοῖς· Τίνα θέλετε ἀπὸ τῶν δύο ἀπολύσω ὑμῖν; οἱ δὲ εἶπαν· Τὸν Βαραββᾶν.
  21. 27:26τότε ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν, τὸν δὲ Ἰησοῦν …
  22. Marc

    12
  23. 6:36 ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ …
  24. 6:45… τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύει τὸν ὄχλον.
  25. 8:3καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐκλυθήσονται …
  26. 8:9ἦσαν δὲ ὡς τετρακισχίλιοι. καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς.
  27. 10:2… ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.
  28. 10:4… Ἐπέτρεψεν Μωϋσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι.
  29. 10:11καὶ λέγει αὐτοῖς· Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην …
  30. 10:12καὶ ἐὰν αὐτὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα αὐτῆς γαμήσῃ ἄλλον μοιχᾶται.
  31. 15:6Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον ὃν παρῃτοῦντο.
  32. 15:9… δὲ Πιλᾶτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων· Θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;