ἀρεστός
Adjectif · aréstos (aréstos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀρεστός, ή, όν
[ᾰ] qui plaît, agréable, en parl. de choses, Hdt.
1, 119, etc. ;
Soph. Ant.
500, etc. ;
Xén. Mem.
3, 11, 10, etc. ; rar. en parl. de pers. Plut.
Ant. 9.
Étym.
vb. d’ἀρέσκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
35 occurrences
Jean
1- 8:29… ἀφῆκέν με μόνον, ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε.
Actes
2- 6:2… τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπαν· Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ …
- 12:3ἰδὼν δὲ ὅτι ἀρεστόν ἐστιν τοῖς Ἰουδαίοις προσέθετο συλλαβεῖν καὶ …
1 Jean
1- 3:22… τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν.