ἀρνέομαι

Verbe · arnéomé (arnéomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἀρνέομαι-οῦμαι (impf. ἠρνούμην, f. ἀρνήσομαι, ao. ἠρνήθην, pf. ἤρνημαι)
1 nier, avec l’inf. Hdt. 6, 13 ; Eschl. Eum. 611 ; Eur. I.A. 966 ; avec μή et l’inf. Ar. Eq. 572 ; Xén. Ath. 2, 17, etc. ; avec μὴ οὐ et l’inf. DC. 50, 22 ; avec ὅτι οὐ, ὡς οὐ et l’ind. Xén. Ath. 2, 17 ; Dém. 124 fin, etc. ; poét. avec un partic. οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι, Eur. Alc. 1158, car je ne nierai pas que je ne sois heureux ||
2 repousser, refuser : γάμον, Od. 1, 249, repousser un hymen ; ἔπος, Il. 14, 212 ; Od. 8, 358, etc. une prière ; χρείαν, Dém. 319, 26, décliner une obligation (sel. d’autres, nier une relation) ; abs. refuser, dire non, Il. 19, 304, etc. ||
3 p. suite, se rétracter : ἃ δ’ εἶπον εἰς ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι, Eur. Hec. 303, ce que j’ai dit devant tous, je ne le rétracterai pas ; cf. Eur. Med. 626 ||
E Prés. part. ion. ἀρνεύμενος, Hh. Merc. 390. Ao. épq. ion. et de prose réc. ἠρνησάμην, Anth. 11, 272 ; Call. Cer. 75 ; Nonn. D. 4, 36, etc. ; en prose réc. DH. 9, 13 ; Luc. D. mer. 7, 4, etc. ; rar. en prose att. Eschn. 3, 224 Baiter-Sauppe ; Hypér. fr. 3, 140 ; poét. ἀρνησάμην, Anth. 7, 473 ; opt. 2 sg. ἀρνήσαιο, Il. 14, 191 ; inf. ἀρνήσασθαι, Il. 14, 212 ; Od. 21, 345 ; Hdt. 3, 1, etc. ; en prose réc. Arstt. Top. 8, 7 ; DL. 2, 12, 5 ; part. ἀρνησάμενος, Hpc. Epist. 9, 368 Littré ; en prose réc. DL. 2, 12, 4, etc.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

39 occurrences

  1. Matthieu

    4
  2. 10:33ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ …
  3. 10:33… ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου …
  4. 26:70ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν πάντων λέγων· Οὐκ οἶδα τί …
  5. 26:72καὶ πάλιν ἠρνήσατο μετὰ ὅρκου ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν …
  6. Marc

    2
  7. 14:68ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· Οὔτε οἶδα οὔτε ἐπίσταμαι σὺ …
  8. 14:70ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες …
  9. Luc

    4
  10. 8:45… ὁ Ἰησοῦς· Τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος· Ἐπιστάτα, …
  11. 9:23… Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἔρχεσθαι, ἀρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ …
  12. 12:9ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον …
  13. 22:57ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· Οὐκ οἶδα αὐτόν, γύναι.
  14. Jean

    4
  15. 1:20καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι Ἐγὼ οὐκ εἰμὶ …
  16. 13:38… οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἕως οὗ ἀρνήσῃ με τρίς.
  17. 18:25… σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· Οὐκ εἰμί.
  18. 18:27πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
  19. Actes

    4
  20. 3:13… Ἰησοῦν, ὃν ὑμεῖς μὲν παρεδώκατε καὶ ἠρνήσασθε κατὰ πρόσωπον Πιλάτου, κρίναντος ἐκείνου ἀπολύειν·
  21. 3:14ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν,
  22. 4:16… κατοικοῦσιν Ἰερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνεῖσθαι·
  23. 7:35Τοῦτον τὸν Μωϋσῆν, ὃν ἠρνήσαντο εἰπόντες· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ …
  24. 1 Timothée

    1
  25. 5:8… μάλιστα οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων.
  26. 2 Timothée

    4
  27. 2:12εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνησόμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·
  28. 2:12… ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνησόμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·
  29. 2:13εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται.
  30. 3:5… μόρφωσιν εὐσεβείας τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι· καὶ τούτους ἀποτρέπου.
  31. Tite

    2
  32. 1:16θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς …
  33. 2:12παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας …
  34. Hébreux

    1
  35. 11:24πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,
  36. 2 Pierre

    1
  37. 2:1… ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·
  38. 1 Jean

    3
  39. 2:22… ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ χριστός; …
  40. 2:22… χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.
  41. 2:23πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει· …