ἀρνέομαι
Verbe · arnéomé (arnéomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀρνέομαι-οῦμαι (impf. ἠρνούμην,
f. ἀρνήσομαι,
ao. ἠρνήθην,
pf. ἤρνημαι)
1 nier, avec l’inf. Hdt.
6, 13 ; Eschl.
Eum. 611 ;
Eur. I.A.
966 ; avec
μή et l’inf.
Ar. Eq.
572 ; Xén.
Ath. 2, 17,
etc. ; avec
μὴ οὐ et l’inf.
DC. 50, 22 ;
avec ὅτι οὐ, ὡς
οὐ et l’ind. Xén. Ath. 2, 17 ; Dém. 124 fin, etc. ;
poét. avec un partic. οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι, Eur. Alc. 1158, car je ne nierai pas que je ne sois heureux
||
2 repousser,
refuser : γάμον, Od. 1, 249, repousser un
hymen ; ἔπος, Il. 14, 212 ; Od. 8, 358, etc. une prière ; χρείαν,
Dém. 319, 26,
décliner une obligation (sel. d’autres,
nier une relation) ; abs. refuser, dire
non, Il. 19,
304, etc. ||
3 p.
suite, se rétracter : ἃ δ’ εἶπον εἰς
ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι, Eur.
Hec. 303, ce
que j’ai dit devant tous, je ne le rétracterai pas ; cf. Eur. Med. 626 ||
E Prés. part. ion. ἀρνεύμενος, Hh. Merc. 390. Ao. épq. ion. et de prose réc. ἠρνησάμην,
Anth. 11, 272 ;
Call. Cer.
75 ; Nonn.
D. 4, 36,
etc. ; en prose
réc. DH. 9,
13 ; Luc. D.
mer. 7, 4, etc. ; rar. en prose att.
Eschn. 3, 224
Baiter-Sauppe ; Hypér. fr. 3, 140 ; poét.
ἀρνησάμην, Anth.
7, 473 ; opt. 2
sg. ἀρνήσαιο, Il. 14, 191 ; inf. ἀρνήσασθαι,
Il. 14, 212 ;
Od. 21, 345 ;
Hdt. 3, 1,
etc. ; en prose
réc. Arstt. Top. 8, 7 ; DL. 2, 12, 5 ; part. ἀρνησάμενος,
Hpc. Epist.
9, 368 Littré ; en
prose réc. DL. 2, 12, 4, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
39 occurrences
Matthieu
4- 10:33ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ …
- 10:33… ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου …
- 26:70ὁ δὲ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν πάντων λέγων· Οὐκ οἶδα τί …
- 26:72καὶ πάλιν ἠρνήσατο μετὰ ὅρκου ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν …
Marc
2- 14:68ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· Οὔτε οἶδα οὔτε ἐπίσταμαι σὺ …
- 14:70ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες …
Luc
4- 8:45… ὁ Ἰησοῦς· Τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος· Ἐπιστάτα, …
- 9:23… Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἔρχεσθαι, ἀρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ …
- 12:9ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον …
- 22:57ὁ δὲ ἠρνήσατο λέγων· Οὐκ οἶδα αὐτόν, γύναι.
Jean
4- 1:20καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι Ἐγὼ οὐκ εἰμὶ …
- 13:38… οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἕως οὗ ἀρνήσῃ με τρίς.
- 18:25… σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· Οὐκ εἰμί.
- 18:27πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
Actes
4- 3:13… Ἰησοῦν, ὃν ὑμεῖς μὲν παρεδώκατε καὶ ἠρνήσασθε κατὰ πρόσωπον Πιλάτου, κρίναντος ἐκείνου ἀπολύειν·
- 3:14ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν,
- 4:16… κατοικοῦσιν Ἰερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνεῖσθαι·
- 7:35Τοῦτον τὸν Μωϋσῆν, ὃν ἠρνήσαντο εἰπόντες· Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ …
1 Timothée
1- 5:8… μάλιστα οἰκείων οὐ προνοεῖ, τὴν πίστιν ἤρνηται καὶ ἔστιν ἀπίστου χείρων.
2 Timothée
4- 2:12εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνησόμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·
- 2:12… ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνησόμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς·
- 2:13εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει· ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν οὐ δύναται.
- 3:5… μόρφωσιν εὐσεβείας τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι· καὶ τούτους ἀποτρέπου.
Tite
2- 1:16θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς …
- 2:12παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας …
Hébreux
1- 11:24πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,
2 Pierre
1- 2:1… ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν·
1 Jean
3- 2:22… ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ χριστός; …
- 2:22… χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.
- 2:23πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει· …